A Scheidt Player

“Shittu slaat bod van de Rangers af”, was de afgelopen dagen te lezen in de Schotse kranten. Danny Shittu, een verdediger van Watford die buiten zijn verdedigende kwaliteiten, in Engeland vooral bekend om zijn rare achternaam. Op het moment dat Shittu aan Rangers werd gelinkt moest ik meteen denken aan de slechtste aankoop die Celtic ooit heeft gedaan: die van Rafael Scheidt. Buiten het feit dat het een dramatische speler was en hij een vermogen kostte aan transfersom en loon, viel hij vooral op door zijn achternaam die makkelijk te verbasteren is tot ‘Shit’. Scheidt is eigenlijk exemplarisch voor de periode John Barnes. Deze ex-vedette van Liverpool kwam onervaren naar Celtic en deed het er zo dramatisch dat hij nergens meer een kans heeft gekregen. Een van de redenen waarom hij weg moest was het aankopen van deze Scheidt voor maar liefst vijf miljoen en dat terwijl Barnes Scheidt alleen maar op videoband had gezien. Niet erg slim dus om als beginnend manager al je geld om een aankoop te zetten die je nog nooit hebt zien spelen.

Rafael Scheidt is een van de zogenaamde “Luxemburgo internationals”. In de tijd dat Luxemburgo bondscoach was van Brazilië werden de meest onbekende namen opgeroepen voor het Braziliaanse elftal. Deze spelers werden daarna door hun zaakwaarnemers aangeboden bij Europese clubs en een Braziliaans international doet het altijd goed. Deze zaakwaarnemers bleken later weer lijntjes te hebben naar Luxemburgo, die weer een aardig bedragje kreeg voor het opstellen van deze spelers. Corrupt natuurlijk, maar ook enorm dom van de Europese clubs om deze spelers te kopen op basis van een videobandje en het feit dat de desbetreffende speler interlands had gespeeld voor Brazilië. Onbegrijpelijk dat er voor zulke grote bedragen niet even naar Brazilië wordt gevlogen om de speler te bekijken. Zo’n vliegticket moet er dan toch ook wel afkunnen?

Bij Scheidt was dit dus niet het geval. Scheidt speelde bij Gremio, een club die vooral Ajacieden zich nog wel kunnen heugen. Het was ook de club waar hij zijn jeugdopleiding had genoten. Eenmaal in de selectie bleek Scheidt niet mee te kunnen en werd verkocht aan een Japanse club. Daar deed hij het redelijk en Gremio haalde hem terug, waar hij uitgroeide tot international en drie onbelangrijke oefenwedstrijden speelde. De speler werd blind door Barnes gekocht voor vijf miljoen pond en is nog steeds een van de allerduurste transfers die Celtic ooit heeft gemaakt. In totaal heeft Rafael Scheidt bijna zes miljoen pond gekost, een bedrag dat Celtic in die tijd wel erg goed kon gebruiken. Het was zowat het hele transferbudget wat Barnes tot zijn beschikking had.

In Glasgow kwamen ze er achter dat Scheidt eigenlijk niet zoveel kon en na drie matige wedstrijden verdween hij op de bank. In de pers werd hij omschreven als een: “slow, unskillful, and lazy player”. Een miskoop pur sang en zijn naam zorgde voor veel woordspellingen in de Schotse tabloids. De makkelijkste is natuurlijk “A Scheidt Player”. Barnes vloog er na minder dan een jaar uit en Martin O ‘Neill kwam. Hij wilde Scheidt wel een kans geven, maar schrok zich kapot toen hij hem zag spelen in een oefenwedstrijd. De Braziliaan kon namelijk niet mee in een oefenwedstrijd tegen Bray Wanderers (een semi-profclub uit Ierland) en werd aan alle kanten voorbij gespeeld. Uiteindelijk werd er met Scheidt een regeling getroffen en mocht hij transfervrij vertrekken. Tegenwoordig speelt hij voor de club Shaanxi Boarong uit China. Dat zal meer zijn niveau zijn voor deze speler die in ieder geval nooit meer hoeft te werken aan het eind van zijn loopbaan.

Geschreven door: Sir Stanley Matthews