Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Scunthorpe

Het verslag

 

 

The First League Goal

 

Scunthorpe v Leeds. Er zijn mindere wedstrijden om je seizoen mee te starten. Dit zou de eerste wedstrijd worden in een weekje Engeland en het was toevallig, door de “noon kick-off”, ook de allereerste profwedstrijd in Engeland van dit seizoen. Een echte Yorkshire derby, tussen het vorig jaar net gedegradeerde Scunthorpe United en de gevallen grootmacht Leeds United. Vorig jaar was de ultieme vernedering voor Leeds, doordat het kleine Scunthorpe zelfs een divisie hoger speelde dan zijzelf. In Scunthorpe wonen ook redelijk veel Leedsfans, dus die hadden een zwaar jaar. Het "support your local club" zullen ze vaak te horen hebben gekregen. Voor de aanhangers van Scunny was dit natuurlijk genieten, hoewel veel het ook leuk hadden gevonden als ze in de Championship tegen Leeds hadden kunnen spelen. Door de degradatie en, verrassender, de niet-promotie van Leeds kwam de droom van veel mensen in Scunthorpe nu uit: een wedstrijd tegen het grote Leeds United.

 

Even grasduinend in de geschiedenisboeken viel het me op dat deze wedstrijd in de laatste 25 jaar slechts eenmaal gespeeld is. In de derde ronde van de FA Cup van 2003 stonden beide clubs tegenover elkaar. Leeds won simpel met 0-2 op Glanford Park. Niet zo gek, want op dat moment was Leeds een Premier Leagueclub en Scunny doolde rond in de laagste divisie. De laatste keer dat beide clubs elkaar in de competitie troffen is nog langer geleden, want daarvoor moeten we terug naar 1963/1964. Leeds won met 1-0 en zou dat jaar kampioen worden. Scunthorpe werd laatste dat jaar en sindsdien zijn de clubs erg uit elkaar gegroeid tot de implosie van Leeds drie jaar geleden plaatsvond.

 

Dit jaar is er dus weer een nieuwe uitvoering van deze derby. Op papier het leukste affiche van de eerste speelronde. Enige nadeel was het vroege tijdstip, want daardoor moesten we op vrijdagavond al vertrekken richting Engeland. Voordeel was dat er een dubbel mogelijk is met een Conference North wedstrijd. Het was er niet zomaar een, maar een tussen ex-Leagueclubs Gainsborough Trinity en Southport. Alleen qua namen al fantastisch. Maar eerst dus nog Scunthorpe v Leeds op Glanford Park. Een van de stadions die heel laag op mijn verlanglijstje staat, maar met deze wedstrijd ineens wel erg interessant. Nu was het maar hopen dat deze wedstrijd de verwachtingen waar zou maken.

 

We waren vroeg vertrokken vanuit ons hotel in Nottingham, want we moesten Vinckie nog afzetten in Doncaster. Hij zou namelijk deze dag niet met ons meegaan, maar naar Darlington om daar zijn Exeter te zien. In Doncaster kwamen we erachter dat we eigenlijk te vaak in Engeland komen, want we herkenden enkele plekken, zoals een parkeerterrein, een Tesco en een pauperwinkelcentrum. Doncaster is geen verwennerij voor de liefhebber van mooie steden, maar er blijft nog altijd een categorie daaronder waar Barnsley invalt. Of Scunthorpe een lelijke stad is, weten we niet. Glanford Park ligt namelijk een heel stuk uit de stad, naast een retailpark.

 

Het stadion, gebouwd in 1988 en destijds het eerste nieuwbouwstadion in Engeland sinds WO II, is geen juweeltje. Zowel qua ligging als qua buitenkant is het erg saai. Het is overigens erg vreemd dat je er niet zo goed kunt parkeren, want daar hadden ze destijds toch wel rekening mee kunnen houden. Er is plaats genoeg rondom Glanford Park. Wij besloten betaald te gaan parkeren naast het stadion, waardoor we na de wedstrijd erg lastig zouden weg kunnen komen.. Het rondje was snel gemaakt, want er was amper iets te zien. Alleen de hoofdtribune is van de buitenkant wat aangekleed, maar zelfs die was nog erg karig.

 

De clubshop was vrij klein, maar ik kon er nog een leuk Scunthorpeshirt op de kop tikken. Dat logo spreekt me namelijk erg aan. Daarna was het zoeken naar onze tribune. Het zou erg druk worden deze dag, want voor de turnstiles stonden lange rijen. Veel Scunnyfans vonden het geweldig dat ze eindelijk weer eens tegen Leeds United mochten aantreden en ondanks de degradatie van een jaar eerder heerste er veel optimisme. Het jaar in de Championship werd als een bonus gezien, want eigenlijk heeft een kleine club als Scunny daar niets te zoeken. Je ziet het ook aan Colchester, dat het toch nog knap twee jaar heeft volgehouden, maar eigenlijk ook veel te klein is voor dat niveau.

 

Eenmaal in het stadion viel ons op dat Glanford Park van binnen niet eens zo beroerd is. Het was een lekker compact stadion, waardoor er een intieme sfeer ontstond. De terrace achter de goal, was het domein van de harde kern van de Scunthorpefans en liep al lekker vol. Na wat foto’s te hebben gemaakt gingen SJ en ik even de Scunthorpes keuken proberen. Ze hadden gelukkig pie’s, maar de mensen achter de kassa waren geen lichten. Ik moest 3.70 betalen en gaf een briefje van vijf pond. De niet al snuggere verkoopster moest even aan iemand gaan vragen hoeveel ze nu terug moest geven. Ik kreeg uiteindelijk 1.40 terug, dus het viel me nog mee. Ze zat in ieder geval in de buurt van de 1.30.

 

Na het bunkeren konden we ontspannen toeleven na de aftrap. De Argentijnse ex-Barcelona speler van Leeds, Luciano Becchio, bleek op de bank te zitten. Gary McAllister koos voor het spitsenkoppel Beckford (vorig jaar speler van het jaar in League One) en Showumni, de Nigeriaanse reus. Op papier een stuk imponerender dan de beide spitsen van Scunny: Hooper en May. Sowieso had Leeds veel meer bekende namen op het veld staan, zoals Ankergren, Richardson (speelde zelfs nog ooit meer in de CL voor Leeds), Rui Marques en Prutton en dan zat zelfs Jonathan Douglas nog op de bank. Maar namen zeggen natuurlijk niet alles.

 

Dat bleek in de eerste helft. Scunthorpe voetbalde lekker mee en was op sommige momenten zelfs de bovenliggende partij. Het spel golfde lekker op en neer en ondanks dat er geen goals waren te zien, was het toch erg vermakelijk. Sfeertechnisch was het ook in orde, want de Leedsaanhang was ditmaal erg luidruchtig en de Scunthorpe-aanhang liet zijn afkeer van Leeds United in woord en gebaar blijken. Vooraf was ik nog even bang geweest dat deze derby niet zo beladen zou zijn, door het verschil in grootte van beide clubs, maar daar bleek niets van. De haat van Scunthorpe richting Leeds United is mede zo groot, doordat er heel veel Scunthorpians om de twee weken naar Elland Road gaan om daar voetbal te kijken en niet op Glanford Park.

 

Helaas werd er op het veld niet gescoord voor de rust. Iets verderop, in Birmingham, waren Birmingham City en Sheffield United ook aan hun wedstrijd begonnen. Het was nu maar afwachten of er daar niet werd gescoord, zodat wij getuige konden zijn van de eerste Leaguegoal van 2008/2009. Chocovla was ondertussen flink in zijn element, want in Glanford Park had je WiFi, zodat hij kon internetten op zijn I-Phone en zodoende de andere wedstrijd in de gaten kon houden. Gelukkig was het daar nog steeds 0-0, toen de spelers weer de kleedkamers uit kwamen. Nu was het maar hopen op een snelle goal en op meer gepruts op St. Andrews.

 

Scunny kwam meteen fel uit de startblokken en leek geen genoegen te nemen met een 0-0. Leeds speelde wat nonchalant en in de 57e minuut werd het dan ook zeer terecht 1-0 voor Scunthorpe door Gary Hooper. Als ware gloryhunters juichten wij hard mee, want we zouden in ieder geval niet starten met een 0-0. Snel werd er gecontroleerd hoeveel het bij Birmingham City stond, maar de I-Phone van Chocovla kon geen contact meer maken met het internet. We moesten dus nog even afwachten tot we zeker wisten of we de eerste Leaguegoal hadden gezien, maar er was al genoeg vreugde bij ons omdat het geen 0-0 werd.

 

Leeds was meteen wakker geschud en het bombardement op het Scunthorpe doel kon beginnen. Dat had al snel succes, want vier minuten na de 1-0 stond het al 1-1 door Showumni. Helaas hadden we alledrie het doelpunt gemist, omdat aan de andere kant van het stadion er opstootjes plaatsvonden tussen Leeds- en Scunnyfans op de thuisvakken. Utrecht-Hammers zou genoten hebben. Er bleken ook voor ons een aantal Leedsfans te zitten, tot ongenoegen van enkele Scunthorpians, maar bij ons vonden geen rellen plaats. Na het doelpunt van Leeds werd het steeds erger op de tribunes en de politie moest regelmatig mensen van de vakken afhalen.

 

Na de 1-1 wilde Leeds ook meteen de volle buit en er werd een tandje bijgeschakeld. Hierdoor kon Scunny ook een paar keer venijnig counteren, maar Ankergren bewees op dit niveau toch wel een erg goede keeper te zijn. Aan de andere kant stond een prutsers, die veel ballen liet vallen als hete kroketten. Toch bleek hij op de lijn wel een goede doelman te zijn, met enkele knappe reddingen. In de tachtigste minuut was hij echter kansloos tegenover Jermaine Beckford, die de 1-2 maakte. Wat zou het een aderlating zijn voor Leeds als die nog gaat vertrekken voor 31 augustus. Een paar dagen later zou hij zelfs een hattrick maken tegen Chester City, waarmee zijn transferwaarde nog meer is opgekrikt.

 

Na de 1-2 konden weer enkele Leedsfans zich niet langer inhouden en opnieuw vonden er enkele knokpartijtjes plaats. Als ware ramptoeristen gingen wij er foto’s van maken. Op het veld was ondertussen Becchio erin gebracht en die maakte meteen indruk met een snoeihard schot, wat knap naast de lat werd getikt door keeper Lilles. Leeds kwam eigenlijk niet echt meer in gevaar en als het team zo blijft spelen, dan zal het niet raar zijn als ze uiteindelijk kampioen gaan worden. We hoopten snel weg te kunnen zodat we op tijd bij Gainsborough zouden zijn, maar het stond muurvast. Uiteindelijk zouden we net vijf minuutjes missen van die volgende wedstrijd, die qua spel en spanning niet kon tippen aan Scunny v Leeds wat een leuke pot voetbal was geweest. Het was een goed begin van onze Engelandtrip, met als leuke toevoeging dat er bij Birmingham pas later werd gescoord. We waren getuige geweest van de eerste Leaguegoal van het seizoen. Een levensdoel was bereikt.

 

Geschreven door: Sir Stanley Matthews



Het rapport

Het stadion

 

Vooraf leek Glanford Park me de horror op aarde. Het stadion, het eerste nieuwbouwstadion sinds het einde van WO II (gebouwd in 1988), is namelijk nogal saai. Als je luchtfoto's bekijkt van het stadion zie je dat het helemaal afgelegen ligt en ook van de buitenkant word je niet vrolijk met alleen maar stalen platen. De buitenkant bleek inderdaad erg saai, maar van binnen was het nog best wel redelijk. Het was erg compact gebouwd waardoor er een intiem sfeertje onstond. Ook het feit dat er een terrace was, is natuurlijk positief te noemen. Goed, het stadion zal nooit mijn favoriet worden, maar er zijn zeker lelijkere stadions in Engeland te vinden.

 

De sfeer

 

Het was een Yorkshire Derby en, ondanks het vroege uur, zat de sfeer er goed in. Leeds had sfeertechnisch de bovenhand tot de 1-0. Daarna lieten de mannen op de staantribune bij Scunthorpe zich goed horen *kuch* gloryhunters *kuch*. Nadat Leeds scoorde werd de sfeer een stuk grimmiger. Er bleken overal Leedsfans op de thuisvakken te zitten en nadat die gingen juichen bij de 1-1 werden ze hardhandig verwijderd. Overal vonden opstootjes plaats en dat verergerde bij de 1-2. In het Leedsvak zelf was er weinig te merken van een grimmige sfeer, want daar was het een groot feest na de eerste overwinning van het seizoen.

 

De wedstrijd

 

Het was geen topper, maar zeker ook niet slecht. Het spel golfde lekker op en neer en Scunthorpe was in de eerste helft zeker niet de mindere van Leeds. In de tweede helft, vooral na het doelpunt, liet Leeds zien dat ze de grote titelfavoriet zijn dit jaar. De club kreeg veel kansen en won uiteindelijk terecht met 1-2.

 

De omgeving

 

Enorm saai. In de buurt van Glanford Park ligt alleen een retail park en voor de rest niets. De club heeft plannen om een nieuw stadion te gaan bouwen, maar het zal schier onmogelijk zijn om in een nog saaiere omgeving te gaan spelen.

 

Overall

 

Een aardig aftrap van de week. Glanford Park viel me alleszins mee en ook de wedstrijd was aardig. Ik vermoed wel dat als ik in een halfleeg stadion zit met een waardeloze wedstrijd had gezeten mijn oordeel minder was geweest, maar dat was nu niet het geval. Ik verwacht niet dat ik er snel nog een keer zal komen, maar ik zal het ook niemand afraden als hij naar Scunny wil gaan. Het was ook leuk om de club die ik in mijn eerste Engelse wedstrijd zag spelen, uit bij Portsmouth, nu weer te zien.



De foto's

Het prachtige logo van de startplaats van de eerste etappe van de ons weekje Engelse wedstrijd

Glanford Park ziet er van afstand übersaai uit

De buitenkant van de hoofdtribune. De enige die nog iets van uitstraling had

Ben May heeft er volop vertrouwen in, getuige de opgestoken duim

De North Stand, de enige staantribune van Glanford Park, was goed volgestroomd voor de derby

De South Stand was weggegeven aan de fans van Leeds en zat bommetje vol

De Main Stand was de enige tribune die een iets andere vorm had

Nog zeven minuten voordat de eerste wedstrijd in Engeland van start gaat

Beide teams stellen zich voor aan het publiek voor deze onvervalste Yorkshire Derby

De linkse mascotte, Scunny Bunny, was de eerste die ik ooit zag in Engeland. Zijn pens blijft geweldig

Jezus deed ook mee onder de naam David Prutton

Scunthorpe komt op 0-1 en zodoende zijn we getuige van de eerste Leaguegoal van Engeland

Een van de gevaarlijke momenten voor het doel

Leeds scoort en de Leedsfans in de Scunny-vakken worden hardhandig verwijderd

1-2 is de uiteindelijk eindstand in een vermakelijke wedstrijd

Bij het weggaan worden we nog even bedankt door deze boog

Dezelfde boog maar dan van de andere kant gezien

Wat een logo heeft Scunthorpe toch. Het zou niet hebben misstaan in de CCCP


 

 

© 2005 All Rights Reserved.