Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Silsden

Het verslag

  

Great Ground, Shit Game

Soms zit het mee en soms zit het tegen. Dit jaar is het tweede het geval. De 4-4 tussen Charlton en Millwall miste we, doordat de Fransen te lui waren om te strooien. Daarnaast werden achter de wedstrijden van Stalybridge Celtic, Queen of the South, Tranmere en Accrington Stanley P-P'tjes gezet. Nee, het is geen voetbaljaar om met heel veel vreugde op terug te kijken wat dat betreft. Met Pasen zijn de kansen op afgelaste wedstrijden wat minder groot. Gelukkig zijn er dan nog altijd de clubs om roet in het eten te gooien. Van de drie Leagueclubs die we zouden bezoeken, bleef alleen Yeovil over. Doordat de wedstrijd van The Glovers werd verschoven, mochten we een streep zetten door Swindon. Als pièce de résistance besloot ook Exeter haar wedstrijd ineens te verschuiven naar vrijdagmiddag. Ook The Grecians zouden we dus niet gaan vincken. Naarstig zocht ik naar alternatieven voor de zaterdag, maar het viel wat tegen. Bournemouth was een club die ik nog niet gezien had, maar uiteindelijk leek het ons toch het beste om naar het noorden te gaan. Chocovla zou zijn Man City kunnen zien tegen Burnley. Doordat die wedstrijd pas om 17:30 was, konden we vooraf mooi een non-league wedstrijd zien. Nelson sprak – als ex-leagueclub – erg aan, maar die hebben amper een stadion. Vandaar dat we kozen voor Silsden AFC. Een club van niets, maar een geweldig stadion.

Het affiche van deze dag was Silsden AFC tegen Atherton Laburnum Rovers. Atherton? Dat komt bekend voor en dat klopt. Twee jaar terug waren we namelijk getuige van een wedstrijd van de andere club uit dat stadje: Atherton Collieries v Ramsbottom United. De namen zeggen eigenlijk al genoeg, dit is teletoeterniveau. We hebben het dan ook over North West Counties Premier League, vijf promoties away from the league. Erg kansloos dus. Over beide clubs is niet veel te zeggen, want ze zijn allebei erg matig. Op het moment staat Silsden 14de in de competitie van 22 clubs en Atherton LR op plek 20. Erg serieus is die competitie niet te nemen, want waar Bacup Borough pas 25 wedstrijden heeft gespeeld, staat de teller van verschillende andere clubs al op 34. Het mannetje dat het wedstrijdprogramma in elkaar zet is niet erg goed in zijn taak. Ach ja, we zijn hier in principe toch vooral voor het stadion. Eigenlijk is het niet echt het stadion van Silsden, maar van Keighley Cougars, een rugbyclub. Vanaf volgend seizoen zal Silsden weer in de eigen stad spelen, in een klein, saai stadionnetje. We waren dus net op tijd.

Doordat we niet op stap waren gegaan in Chesterfield, waren we relatief fit toen we op stonden. Het ontbijt van het hotel was ook redelijk. Er waren ook twee fans van Gillingham flink aan het bunkeren. Die moesten tegen Oldham en dat vonden ze net iets te ver rijden vanuit Kent. Vandaar een overnachting in Chesterfield. Het eerste waar ik aan denk als ik het woord “Chesterfield” hoor zijn niet de sigaretten en ook niet de bankstellen. Zelfs de wokkeltoren is niet het eerste dat in me opkomt. Nee, als voetbalnerd denk ik meteen aan Saltergate, het geweldige stadion van de lokale FC. En nu we er toch waren moesten we daar nog even langs. Na het rondje had ik de onbedwingbare neiging om toch even naar de receptie te lopen om te vragen of ik naar binnen mocht. Chocovla is een wat minder extreme vincker dan ik, dus die ging zijn garagist bedreigen omdat hij hem een kapotte Yaris had verkocht. De rondleiding was erg leuk en binnenkort komt hier de necrologie op de site te staan als Salergate definitief plat gaat.

Vanaf Chesterfield naar Keighley (ligt naast Bradford) is niet echt ver rijden. We waren dus vroeg aanwezig in dit stadje. Tijd om het eens te gaan herkennen. Dat viel tegen. In de lijst van pauperplekken in de UK komt Keighley heel hoog te staan. Het stadscentrum was van een deprimerende schoonheid. Ook rondom het centrum was het genieten geblazen van de leegstaande fabriekspanden. Het enige dat nog een beetje nieuw was, was een grote moskee. Op onze weg van het centrum naar het stadion besloten we een stuk af te snijden en toen kwamen we in wijken terecht waar je 's avonds wordt beroofd om daarna naakt op een spoor te eindigen. Nee, Keighley is geen plek waar ik zou willen wonen later.

Na deze survivaltocht kwamen we terecht bij Lawkholme Lane oftewel Cougar Park, zoals het sinds 1995 heet. Van de buitenkant konden we al zien dat het genieten was. Er was een geweldige hoofdtribune, dus dat beloofde al veel goeds. Eenmaal binnen bleek het echt een juweeltje te zijn. Volop terracing en een oude hoofdtribune van hout. Dit stadion was echte porno voor de stadionvincker. Al snel werden we aangesproken door een bestuurslid van Silsden. We waren namelijk de eersten in het stadion en zagen er blijkbaar niet uit als locals. Chocovla en hij hadden meteen en klik, want het mannetje wilde deze zomer in Groningen gaan fietsen. Choco raadde hem aan om via Veendam te gaan, want dat was een bruisende stad volgens hem.

Daarna namen we plaats op de terrace tegenover de hoofdtribune. Het was (nog) lekker weer en dan moet je er van profiteren. Iets later kwam er weer een vincker binnen en we dachten dat het Chrissie was, want die zou vandaag ook de dubbel Silsden & Burnley doen. Het bleek echter een andere vincker te zijn. Een echte nog wel, want hij was mensenschuw en verstopte zich ergens in een hoekje waar geen mensen waren. Dat deed hij goed, want bij Silsden waren ze babelziek. Ik ging nog even naar de andere ingang en daar stonden twee mannetjes bij de turnstiles die zagen dat ik geen Silsden-fan was. Ik kreeg meteen een lading anti-rugby propaganda over me heen. De eigenaar van het stadion – de rugbyclub Keighley Cougars – hadden namelijk de avond ervoor het hele veld gesloopt. Het zag er inderdaad dramatisch uit. Doordat het zo'n slechte winter is geweest en er nog flink wat wedstrijden op het programma stonden, was de wedstrijd afblazen geen optie.

Inmiddels was Chrissie gearriveerd en in zijn kielzog nog een stuk of vijf vinckers. Op een totaal van 72 toeschouwers was dat toch wel een behoorlijk aantal. De afgelopen weken waren er ook steeds meer gekomen. Nog drie wedstrijden speelt Silsden AFC na deze pot op Cougar Park en daarna gaan ze weer terug naar hun eigen stad. Veel groundhoppers willen dit stadion nog wel van te voren zien, waardoor de club toch een paar honderd pond extra heeft verdiend dit jaar. We werden dan ook welkom geheten over het PA-system. Blasé reageerden we daarop, want een paar weken eerden bij Hayes werden we zo'n keer of vijf omgeroepen. Een keertje meer of minder draaien we onze hand niet voor om.

Ondertussen kwamen de spelers het veld op. Het was echt bizar om te zien hoe weinig toeschouwers er waren. Bij Atherton Collieries waren er 103, maar doordat die niet echt een stadion hadden viel dat niet zo op. Nu zaten er maar een paar man in een gigantische bak. Dat was een aparte belevenis. De spelers leken toch te bezwijken onder de druk, want ik zag het slechtste voetbal tot nog toe. Er waren wel verzachtende omstandigheden, want op dit veld was niet te spelen. Een bal over de grond stuiterde alle kanten op. Dan maar de hoogte in en zo vloog er van alles door de lucht, maar wat was het slecht. Werkelijk niet om aan te zien.

Terwijl de noordelingen in het zonnetje bleven vegeteren ging ik even wat drinken halen. Dat lukte niet, want ik kwam weer een mannetje tegen. Die wilde graag weten waar ik vandaan kwam. Toen hij hoorde dat ik een Nederland was, brandde hij los. Tot aan zijn pensioen had hij ergens in Bradford gewerkt en daar was ook een Nederland. Die zat in de IT en vertelde dat hij in de jaren 80 ooit een Europa Cup wedstrijd had gespeeld tegen Liverpool. Het moet AZ zijn geweest, want voor de rest heeft er geen Nederlandse club tegen ze gespeeld in die jaren. Die Nederlander vertelde dat hij semiprof was en dat hij uiteindelijk van zijn pa moest stoppen met voetbal, omdat hij beter een echte baan kon nemen. Ik heb geen idee over wie het ging, maar als iemand het weet hoor ik het graag. Het kan natuurlijk ook geen iemand zijn die sterke verhalen vertelt.

Het Silsden-mannetje zat goed op zijn pratersstoel en zo kwam ik er achter dat Silsden aan het begin van het seizoen had geprobeerd om kampioen te worden door veel goede spelers aan te trekken. Na een paar maanden was het duidelijk dat het niet zou lukken en vertrokken al die spelers weer. Nu is Silsden het seizoen aan het uitspelen met wat lokale amateurs. Het is niet voor niets dat er slechts één punt is gepakt uit de laatste tien wedstrijden. Verder vertelde hij me dat Silsden hier nu speelde, omdat ze zelf geen floodlights hadden en dat was een van de vereisten om op dit niveau te spelen. Die werden nu geïnstalleerd en hij hoopte dat de club aan het begin van volgend seizoen weer in de eigen stad zou spelen. Hij wees achter zich, want daar lag Silsden. Dat kon ik goed zien liggen op de heuvel.

Na nog wat gemopper over de Premier League te hebben gehoord (hij kwam zelf uit Liverpool, maar kon nooit meer naar de Reds vanwege de belachelijke ticketprijzen), liep ik weer verder. Even wat drinken in de bar/skybox. Ook daar werd ik weer aangesproken over de club. Of ze zijn praatgraag of ik zie er wel heel erg niet-Engels uit. Voor het restant van de eerste helft voegde ik me weer bij Choco en Chrissie. Het was nog steeds niet veel en we besloten daarom na de eerste helft al richting Burnley te vertrekken. Het hoofddoel – het stadion – hadden we gezien en het sprak niet zo aan om de eerste minuten van Burnley v Man City te missen. Vooral achteraf gezien hadden we ons wel voor de kop kunnen slaan als dat was gebeurd. Overigens scoorde Atherton LR in de tweede helft nog twee doelpunten. Qua stadion was het geweldig, maar het voetbal op dit niveau is wel erg matig. Dat is toch net iets te laag om nog van te genieten.



Het rapport

Het stadion

Lawkholme Lane of Cougar Park, zoals het tegenwoordig heet, is echt een juweeltje. Het was ook de enige reden om naar Keighley af te zakken. Gelukkig werd het helemaal waar gemaakt. De hoofdtribune was van een zelden geziene schoonheid. Opgetrokken uit hout en hoog uittorend boven de rest van het stadion. Ik kreeg er maar geen genoeg van. Voor de rest bestond het stadion uit staantribunes. Het is jammer dat je dit soort grounds amper meer ziet in het voetbal, door de health & safety maffia. In dit stadion kon ik me een voorstelling maken hoe het vroeger geweest moet zijn geweest.

De sfeer

Tsja, we waren met 72 man. Geen gekkenhuis dus. De sfeer was toch heel goed, want ik had veel aanspraak daar. Het was dan ook best gezellig, ondanks het ontbreken van ultra's en tifo.

De wedstrijd

Het veld bestond uit modder en wat verdwaalde grassprieten. Daarnaast stonden er 22 matige voetballers op het veld. Alle ingrediënten voor een beroerd potje voetbal. Dat werd gelukkig compleet waar gemaakt. Eerlijk gezegd heb ik er weinig van gezien, want ik was meer bezig met gesprekken te voeren met de clubmannetjes. Dat was een stuk leuker om te doen. Het was ook een wedstrijd waarin ik - in mijn toptijd ;-) - moeiteloos had kunnen meespelen.

De omgeving

Yorkshire is en blijft mijn favoriete county in Engeland. Ook nu was het uitzicht erg mooi. In de verte lag Silsden op een heuveltje en dat was mooi. Keighley zelf was een drama. Het centrum leek op dat van Ayr en dat is zeker geen compliment. Voor de rest stikte het van de vervallen gebouwen en de wijken rondom het stadion waren ook geen pretje. Er zijn een paar plekken in de UK waar ik wel zou willen wonen, maar daar is Keighley er zeker geen van. Dan hang ik binnen het jaar in het trappengat met een touw om mijn nek.

Overall

We gingen naar Silsden toe met maar een doel: Cougar Park vincken voordat Silsden AFC eind dit seizoen vertrekt. Het was de reis meer dan waard. Cougar Park was echt genieten geblazen. Het is een van de mooiste stadions die ik bezocht heb. Met name dan de Main Stand. Voor de rest was het voetbal niet om aan te gluren. Het was er wel gezellig, want ik heb zo her en der een praatje kunnen maken met clubmannetjes. Alles bij elkaar een leuk tripje.



De foto's

\

Keighley is vervallen industrie...

Verlaten fabriekshallen...

en pauperwijken

Het enige moderne in de stad is deze moskee

Er was amper iets te merken van Silsden. De Keighley Cougars daarentegen waren overal te zien

Het supportershome van de rugbyfans. Vandaag dus niet open

Het ziet er trouwens wel aardig pauper uit

De turnstiles van het stadion waar vandaag 72 man doorheen kwamen

De Main Stand van de achterkant gezien

De onoverdekte terrace tegenover de Main Stand

Hier nogmaals, maar dan van dichtbij

Achter een van de doelen stond een kleinere terrace, bij rugby voor de uitfans

De luxepaardjes kunnen overdekt staan

Maar de echte bobo's zitten natuurlijk gewoon op de Main Stand

Houten bankjes, dat past precies in mijn straatje

De tribune bestond sowieso uit veel hout, een juweeltje

Een ruimte voor de bobo's

De bar die aan de hoofdtribune was gebouwd

Met de erelijst van de Cougars, die vooral in de 90's goed waren

De achterkant, met in het midden een pumahoofd en pootjes op de grond

Omdat hij zo mooi is nog eenmaal de Main Stand

Echt bespeelbaar was het veld niet

Toch begonnen de spelers met goede moed aan de wedstrijd

Waaronder deze slechte keeper met pet

Wel mooie cornervlaggetjes daar

Alle ballen werden de lucht in gehooft, want het veld was loodzwaar

Vanuit deze tribune zie je Silsden liggen

Zoek de bal na deze inworp

Hoppa, weer een bal de lucht in

Tot slot mooie floodies tussen de bomen


 

 

© 2005 All Rights Reserved.