Solway Star FC: Gone and Forgotten

Annan Athletic is nu zo'n anderhalf jaar Leagueclub. Ze doen het redelijk en dat is meer dan verwacht, want zo'n topper was de club ook weer niet bij de amateurs. Het is leuk dat ze het goed doen, want Annan is echt een stadje waar voetbal al vroeg wortel schoot. In de jaren 70 van de 19de eeuw waren er clubs als Annan United, Annandale Wanderers en Annandale Rangers die een goede reputatie hadden. Het spelletje leefde in de stad, maar geen van de clubs was sterk genoeg om deel te nemen aan de Scottish League. Dat was veel mensen een doorn in het oog en om dat doel te bereiken werd er in 1911 een nieuwe club opgericht. De naam werd Solway Star, vernoemd naar de zee-arm die tot in Annan loopt. De club speelde vooral in de lokale competitie en natuurlijk de Schotse beker. Zo nu en dan rolde er een geduchte tegenstander uit – zoals St. Mirren – en dat sprak wel aan. De club ging zich daarom opmaken voor een avontuur in de League. Er werd verhuisd naar Kimmerton Park en de spelers kregen betaald. Eigenlijk was alles en iedereen bij de club klaar voor een profavontuur.

In 1923 werd Solway Star gekozen om in de Third Division te komen spelen. Eindelijk was het ultieme doel gehaald: er werd Leaguevoetbal gespeeld in Annan. De competitie bestond uit zestien clubs en het eerste doel was bescheiden: niet bij de onderste twee clubs eindigen. Dat lukte, want Solway Star werd elfde. Niet verkeerd voor een eerste seizoen. Daar kon op gebouwd worden. Het jaar erop was het een gekkenhuis is Annan. Solway Star deed mee om de titel. Op de laatste speeldag was dat onmogelijk om te halen, maar plek twee was ook genoeg om te promoveren. Saillant detail was dat de enige overgebleven concurrent Queen of the South was, de grote buurman. Wat zou het mooi zijn om die arrogante mannetjes uit Dumfries een hak te kunnen zetten. Het mocht niet zo zijn, want de Doonhammers haalden het op doelsaldo. Achteraf bleek de 4-0 nederlaag van Solway Star in Dumfries een erg zure en beslissende te zijn.

Het seizoen 1925-1926 zou het laatste jaar zijn van Solway Star als Leagueclub. De club werd elfde, maar het bleek te duur te zijn om in de Third Division te blijven. De spelers moesten vaak een dag van te voren vertrekken om tegen clubs als Forfar, Montrose en Brechin te spelen. En dat was te duur voor de club. Solway Star besloot daarom om zich terug te trekken en in de South of Scotland League te gaan spelen. De club bleef wel meedoen in de Scottish Cup en leuke wedstrijden tegen Heart of Midlothian en Aberdeen waren de krenten in de pap. Toch bleek het niet meer rendabel om in het stadion te blijven en het ging slechter en slechter met de club. Een recessie en een wereldoorlog kwamen daar nog eens bij en in 1947 was het over en sluiten voor Solway Star. Van het stadion is niet veel meer over, behalve de hoofdtribune. Die doet nu nog altijd dienst als beestenstal. Zo is er toch nog iets over van de historie van Solway Star.

Enige overgebleven actiefoto van Solway Star. Hearts v Solway Star in de Scottish Cup, 1933