Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Sunderland

Het verslag

         

 

The Tyne-Wear derby

 

Na twee heerlijke voorgerechtjes was het dan zover: Sunderland v Newcastle. Niet alleen is Sunderland een van de drie clubs in de Football League die ik nog nooit heb gevinckt, ook leek me dit een geweldige derby. Nu heb ik totaal niet te klagen over bezoekjes aan derby’s in de UK, maar deze stond wel heel erg hoog op het verlanglijstje. Verder had ik veel positieve verhalen gehoord over het Stadium of Light en dat wilde ik wel eens met eigen ogen zien. Ik zal de rest van mijn leven balen dat ik Roker Park nooit heb gezien, maar als ik dan het Stadium of Light ga vincken, dan kan ik het niet beter treffen dan met deze derby. Sowieso wordt je wat kritischer in wedstrijdkeuze als je in de buurt van de ‘92’ komt.

 

Bij veel derby’s is de haat helemaal niet zo oud. Niet alleen in Nederland is dat het geval, ook in de UK. Vroeger waren tickets voor voetbalwedstrijd goedkoop, maar doordat reizen duur was, gingen er weinig mensen naar uitwedstrijden. Om toch je voetbalfix te krijgen, gingen veel mensen bij uitwedstrijden van hun club kijken bij een club in de buurt. Zo was het in Manchester normaal om naar United én City te gaan, gingen Liverpuldians naar Everton én Liverpool en mensen uit Dundee naar beide clubs. Nu haten Wolves en West Brom elkaar, vroeger hadden mensen seizoenkaarten van beide clubs. Uitzonderingen zijn er natuurlijk ook. Een Ranger ging niet bij Celtic kijken en een Mackem zeker ook niet bij Newcastle.

 

De Tyne-Wear derby is een van de oudste haatwedstrijden van Engeland. Al in 1901 liep het uit de hand. Ik noem nu wel 1901, maar de rivaliteit tussen Sunderland en Newcastle is al veel ouder. Het is namelijk niet alleen een voetbalrivaliteit, maar ook een tussen beide steden. Er zijn mensen in Newcastle die nog nooit een stap in Sunderland hebben gezet en omgekeerd. En dat terwijl de steden zo dicht bij elkaar liggen. Ze hebben zelfs samen een metrosysteem. Maar het ligt elkaar gewoon niet. De haat tussen beide is al zo oud, dat stamt uit de Engelse burgeroorlog, toen Newcastle de kant van de koning koos en Sunderland die van het parlement. Meer daarvoor kun je in dit artikel lezen, dat ik vorige maand schreef.

 

Dus terug naar 1901. Goede vrijdag om precies te zijn. Er waren pas dertien seizoenen geweest, maar Sunderland was al drie keer landskampioen geworden. Newcastle was ook flink aan de weg aan het timmeren en de wedstrijd op St. James’ Park hield iedereen bezig in het noordoosten van Engeland. Er konden 30.000 man in het stadion van Newcastle, maar er kwamen 120.000 op de wedstrijd af. Nu wilde men in die jaren nog wel eens wat extra volk binnenlaten, maar 90.000 extra mensen konden ze echt niet kwijt in Newcastle. Gevolg was dat de wedstrijd werd afgelast. Fans van Newcastle werden helemaal gek en gingen de mannen uit Sunderland en elkaar te lijf. Het werden enorme rellen en er werd flink wat gesloopt.

 

Sunderland bleef een topclub en pakte in 1902 en 1913 weer de titel. Eigenlijk deden ze altijd goed mee. Newcastle United begon ondertussen ook een topclub te worden. In 1905, 1907 en 1909 pakten zij hun eerste drie titels, al zit aan die laatste een zwart randje dat ze in Sunderland graag vertellen in discussies over de derby. Op 5 december 1908 kwam namelijk Sinterklaas langs voor Sunderland en wonnen ze met maar liefst 1-9 in en tegen Newcastle. Tot op de dag van vandaag is het de grootste thuisnederlaag die Newcastle ooit leed en de grootste uitoverwinning voor Sunderland in de geschiedenis. Erg pijnlijk voor Newcastle en prachtig voor Sunderland dat het uitgerekend in een Tyne-Wear derby gebeurde.

 

Er zijn duizenden verhalen over de Tyne-Wear derby en je zou er een boek over kunnen schrijven. Misschien wel de belangrijkste twee die ooit gespeeld zijn, waren die uit 1990. Newcastle was derde geworden in de Second Division (nu Championship) en Sunderland zesde. Dat betekende play-offs. Tegen elkaar. De politie in beide steden zal een groot rouwmoment hebben gehad. De eerste pot was op Roker Park en eindigde in 0-0. Alles stond dus nog open, toen beide clubs elkaar in de return troffen op St. James’ Park. Het favoriete Newcastle was helemaal de weg kwijt en verloor met 0-2. Fans van Newcastle kwamen het veld op, in een poging de wedstrijd te laten staken. Maar het lukte niet en ze zagen hun grootste rivaal feestvieren in hun eigen stadion. Sunderland promoveerde uiteindelijk ook nog eens.

 

Ondanks de twee goede resultaten van hierboven, is Newcastle de bovenliggende partij in deze confrontaties. The Magpies wonnen 53 keer tegenover The Black Cats 46 maal. De andere 49 keer werd het gelijk. Het doelsaldo 222-216 is ook al in het voordeel van Newcastle, maar het is niet zo dat ze er echt heel erg bovenuit steken. Dat de balans doorslaat naar de zwart-witten, komt door de dramatische thuiswedstrijden van Sunderland de laatste 45 jaar. Terwijl de clubs elkaar zowat jaarlijks treffen, won Sunderland maar twee keer van Newcastle in eigen huis sinds 1967 (in 1980 en 2008). Dramatisch voor de fans, maar dat zorgt er wel voor dat het een echt gekkenhuis is als ze dan eens winnen. Ik denk niet dat er veel derby’s te wereld zijn, en dan heb ik het over derby’s waarbij beide clubs ongeveer gelijkwaardig zijn, waarbij een club zo slecht presteert thuis.

 

Stiekem hoopte ik daarom op een thuisoverwinning. Gewoon mooi er om dan bij te zijn. In principe heb ik geen voorkeur voor een van beide clubs. Ik heb namelijk wel wat sympathie voor ze allebei. Vooral in de jaren negentig vond ik het geweldige clubs. Newcastle speelde wondervoetbal onder Kevin Keegan en dan al die geweldige spelers daar: Alan Shearer, David Ginalo, Philippe Albert, Les Ferdinand en Faustino Asprilla. Jammer dat ze geen prijs wonnen, maar daar gaat het alleen bij gloryhunters maar om. Sunderland vond ik ook een mooie club. Mede door een documentaire midden jaren 90 op de BBC, waarin Sunderland maandenlang werd gevolgd, zorgde ervoor dat ik wel wat had met die club. En Roker Park was natuurlijk pure porno.

 

Tegenwoordig doen beide clubs me minder, maar dat geldt voor de hele Premier League. Ik vind ze allebei nog wel tot de leukere clubs van de PL horen en ik hoop dat Sunderland het goed doet vanwege Martin O’Neill. Verder is Steven Fletcher wel een soort held voor me, omdat het zo’n klassieke Britse spits is. Om nog meer het Sunderlandgevoel te krijgen, besloten we niet in Newcastle te gaan overnachten en stappen (zoals de meeste mensen doen), maar iets in Sunderland te zoeken. Newcastle ken ik wel en verrast niet echt. De clichésletjes en boozende figuren zijn altijd entertainment, maar als je heel vaak naar Engeland gaat heb je dat op een gegeven moment wel gezien. Eens een minder populaire stad bezoeken is dan ook wel leuk.

 

We zaten in de Roker Lodge, met uitzicht op zee en niet ver van waar ooit Roker Park stond. Terwijl paultjedevries besloot met de metro naar Newcastle te gaan, doken 1904 en ik het nachtleven van Sunderland in. Dat begon bij een all-you-can-eat Chinees. Er zat veel randvolk, waaronder hele families in joggingpak. Op dat moment wist ik al dat we een goede keuze hadden gemaakt. Het eten was veel, vet en soms dubieus. Dat heb ik graag, zolang ik er maar niet A-A van ga. Het hoogtepunt van het buffet was de toetjesbar. Daar stonden vier bakken gekristalliseerd ijs, zo hard dat je het zelfs met dynamiet niet zou kunnen opblazen. Dan maar weer wat gefrituurd zeewier eten. Het gekke was dat het op zich best smaakte en we hadden een mooie bodem gelegd voor de avond.

 

We kwamen in een straatje terecht waar veel alternatieve bars waren. Bij de eerste was er open podium voor zangers, dichters en andere kunstenaars. Altijd goed. Het was een soort huiskamer, met een aantal bankstellen. Er zaten veel vage figuren. De eerste act was redelijk, maar niet echt bijzonder. Daarna kwam de tweede, een meisje dat een van de beste singer-songwriters zou moeten zijn voor Noord-Engeland. Het was ook een diva, want begon met zingen en toen was volgens haar het keyboard niet goed. Het duurde heel lang, maar het bleef niet goed volgens haar. De meeste mensen in de bar waren ‘on drugs’ of flink beschonken, dus eigenlijk maakte het geen fuck uit. Op een bepaald moment was ze zo kwaad dat ze wegliep. Einde act en wij besloten naar de overkant te gaan.

 

Dat was een mooiere tent, met betere bands. Er was ook een open podium. De eerste band was al erg goed, beetje Arctic Monkeys-achtig, maar de tweede was echt heel goed. Ook hier weer bankstellen, lampenkappen om het een huiskamerachtige sfeer te geven en voor de rest was ook alles leuk ingericht. Ook heel veel echt mooie vrouwen. Vaak wat alternatief, maar dat maakt mij niets uit. 1904 en ik namen er nog eentje en besloten van deze kroeg onze hang-out van de avond te maken. Later op de avond werd ook de zaal ernaast geopend en dat was echt een club. Het bleek dat deze zaak een soort oefentent was voor studenten van de lokale universiteit. Zowel in de bruine kroeg als de zaal, stonden studenten te draaien nadat de live optredens over waren. Erg leuk weer.

 

In de bruine kroeg werd er dubstep, reggea en ska gedraaid. Daar stonden de wat oudere mensen (30+, dus meer ons volk), terwijl er in de zaal van alles werd gedraaid. Overigens geen top veertig muziek, maar meer Indie. Zo kwamen The Smiths, The Jam, The Cure, The Specials en zelfs Joy Division langs. Ik dacht dat ik in de hemel was. Het was echt een heel leuke avond en dat terwijl ik vooraf lage verwachtingen had van Sunderland. Maar juist als je het niet verwacht, kan het erg leuk zijn, zoals in Northampton. De avond eindigde in een taxi, die werd bestuurd door een Sunderlandfan. Hij vroeg zich af hoe we aan kaartjes waren gekomen en begon sterke verhalen over de derby te vertellen. Hij wenste ons veel plezier voor de volgende dag en zo kwam er een einde aan een mooie stapavond.

 

De volgende ochtend belde paultjedevries op dat zijn telefoon was gejat. Hij belde dus niet met zijn eigen telefoon, want die was dus gejat. Hij zou ergens rond half een bij het stadion staan. Ik kon niet meer slapen en ging even langs de kust wandelen. Zo met het zonnetje zag het er allemaal best aardig uit. Het ontbijt was matig, maar we hadden weer maagvulling. Voordat we naar het Stadium of Light gingen, reden we even langs de plek waar ooit Roker Park stond. Behalve een stenen rondje, op de plek waar ooit de middenstip lag, herinnert er weinig meer aan het roemruchte stadion. Toch wel jammer, maar het is in ieder geval beter dan niets. De auto werd in een parkeergarage gezet en 1904 en ik doken even de stad in. Het was bijna drie uur voor de wedstrijd en overal puilde de kroegen al uit met Sunderland-fans. Dat was een mooi gezicht.

 

Het fijne aan het SoL is, dat het dicht bij het centrum ligt. Dichter dan Roker Park bijvoorbeeld. Het SoL zie je aan de oevers al liggen. Ooit stond daar de Monkwearmouth Colliery, een gigantische kolenmijn. Van 1835 tot en met 1993 was die in gebruik. Na de sluiting werd de hele boel platgegooid en in 1997 werd daar het stadion overheen gebouwd. Vandaar ook de naam Stadium of Light, genoemd naar de helmen die de mijnwerkers droegen. Rondom het stadion zie je ook veel dingen die verwijzen naar het mijnwerkersverleden van de plek. Zo is er een grote “Davy Lamp”,  dat was de lamp die de mijnwerkers bij zich droegen, zie je een rood Colliery-wheel staan en is er een standbeeld van een Sunderlands mijnwerkersgezin. Dat soort dingen mag ik altijd graag zien en maakt een stadion bijzonder.

 

Voor de rest is het stadion wat saai van de buitenkant en lijkt het veel op Middlesbrough en Southampton. Terwijl we een rondje maakten, zagen we de spelersbus van Newcastle arriveren. Die werd omringd door Mackems en de spelers werden flink uitgescholden. Een oudere vrouw liep hoofdschuddend weg en noemde het een ‘disgrace’ dat er zo gescholden werd. Paultjedevries zagen we daar ook. Die had niet kunnen douchen, niet zijn tanden kunnen poetsen en geen verse kleren aan kunnen trekken. Hij zag er heel erg A-A uit en neigde zelfs naar een P-P. We gingen maar snel het stadion in, zodat hij op een stoel kon vegeteren. Ik liep ondertussen een rondje in het stadion, maar eigenlijk was dat niet echt nodig want de tribunes leken nogal op elkaar. Toch vond ik het wel iets mooier dan de vergelijkbare stadions in Middlesbrough en Southampton, omdat er nog een extra tier bovenop zat aan twee kanten.

 

We zaten op rij 1 met de zon in de bek. Paultjedevries ging A-A, terwijl 1904 en ik lekker konden leunen op de reclameborden en de boel zagen volstromen. Voorafgaand aan de wedstrijd was er een tifo-actie en dat zag er wel aardig uit. De wedstrijd zelf was gruwelijk slecht. Veruit de slechtste pot van het weekend, maar dat schijnt bij derby’s te horen. Gelukkig scoorde Newcastle al in de tweede minuut, zodat we niet hoefde te vrezen voor een 0-0. Cheick Tioté kreeg natuurlijk rood, maar zelfs tegen tien man lukte het Sunderland amper om iets af te dwingen. Sunderland was zo slecht, dat ik denk dat zelfs Willem II er op deze dag makkelijk van het kunnen winnen. Ze kregen zelfs amper een kans en dat in eigenlijk huis, tijdens dé derby voor hen.

 

Gelukkig had ik de zon in de bek, zodat ik niet al te veel van de wedstrijd zag. Meer vermaak was er te zien op de tribunes. We zaten dichtbij de Newcastle-fans en die waren flink kabaal aan het maken. Aan Sunderland-kant was het allemaal wat rustiger. Ze leken zich al neergelegd te hebben bij de nederlaag. Op sommige momenten gingen ze er achter staan en dan klonk het wel erg indrukwekkend. Dat was het ook, toen Ba vier minuten voor tijd een eigen doelpunt maakte. Ik werd door wildvreemden omarmd en geknuffeld. Het werd een gekkenhuis. Helaas viel de 2-1 niet meer, want dan was letterlijk het dak eraf gegaan. Alles bij elkaar en aardige derby, maar hij komt niet in mijn derby top vijf.

 

Na de wedstrijd liepen we met duizenden tegelijk over de Wearmouth bridge, het icoon van Sunderland. We waren relatief snel weg uit de stad en zette koers richting Hitchin. Nog naar huis rijden was te ver, daarom bleven we overnachten in het hotel waar Cyndee, die we tijdens onze Pheonixtrip naar Hitchin hadden ontmoet, werkt. Paultjedevries ging meteen naar bed, terwijl 1904 en ik nog wat met haar en Graham (andere Hitchinfan) in The Half Moon ging drinken. Erg gezellig, maar op een gegeven moment ging de kroeg sluiten. Cyndee gaf ons nog een rondleiding in het hotel dat ooit een klooster was. Het scheen er flink te spoken, maar daar hebben we niets van gemerkt. De volgende dag was het terug naar Nederland en kwam er een einde aan weer een mooi tripje naar Engeland.



Het rapport

Het stadion

Vooraf had ik weinig verwachtingen van het Stadium of Light. Ik had een kloon van Southampton en Middlesbrough verwacht. Dat was het gedeeltelijk, maar dankzij die derde ring, vond ik het zelf iets beter dan die twee. Ook al die historische dingetjes rondom het stadion maakte het wel leuk. We zaten ook lekker dicht bij het veld, dat kan ik ook altijd wel waarderen.

De sfeer

Mijn verwachtingen waren natuurlijk erg hoog vooraf. Toch werden die niet helemaal waargemaakt. De fans van Newcastle waren bij tijd en wijle erg luidruchtig, maar dat werd gedurende de wedstrijd minder. Bij Sunderland leek het allemaal erg defaitistisch, hoewel het indrukwekkend was als ze zich met z'n allen lieten horen. Wel veel gescheld en reacties op het spel, dus nog altijd honderd keer beter dan de neppe ultrasfeer. 

De wedstrijd

Oei, dat viel niet mee. Vooral Sunderland was om te janken zo slecht. Zelfs tegen tien man konden ze niets creëren. Het zegt genoeg dat de 1-1 viel door een eigen doelpunt. Ik weet dat derby's normaal slecht horen te zijn, maar deze deed wel heel erg veel pijn aan de ogen. 

De omgeving

In Sunderland hebben ze het begrepen door het stadion dicht bij het centrum te bouwen. Het Stadium of Light ligt nog dichter bij het centrum dan Roker Park. Overal in de stad waren de pubs overvol. De ligging langs de Wear en die geweldige brug maakte het helemaal af. Heerlijk allemaal.

Overall

De wedstrijd zal zeker niet in mijn derby top vijf komen, maar toch was het genieten. De stapavond in Sunderland was top en ik vond de hele stad wel wat hebben. Ik snap echt niet dat alle Nederlanders altijd cliché naar Newcastle gaan. Qua stappen is Sunderland zelfs leuker, omdat er minder toeristen zijn. Daarnaast vond ik het stadion, en vooral de ligging, erg meevallen. Ik durf dan ook te stellen dat ik hier zeker nog een keertje naartoe ga.



De statistieken

Sunderland v Newcastle United 1-1 (21/10/2012)

3. Yohan Cabaye 0-1

86. Demba Ba 1-1 (o.g.)

Ground: Stadium of Light, Sunderland

Visits: 1

Season: 2012-2013

Competition: Premier League

Position Sunderland: 13

Position Newcastle United: 10

Gate: 47456

Match Number in England: 173

Goals: 478

Line up Sunderland:

Mignolet, O'Shea, Cuellar, Rose, Larsson, Gardner, Colback, Johnson (83. Vaughan), McClean, Sessegnon (64. Saha), Fletcher

Line up Newcastle United:

Krul, Coloccini, (79. Taylor), Santon, Simpson, Williamson, Cabaye, Ben Arfa (83. Obertan), Gutierrez, Tiote, Ba, Ameobi, (38. Perch)

Yellow Cards:

Coloccini, Williamson, Cabaye, Ameobi (Newcastle United)

Red Card:

25. Cheick Tiote (Newcastle United)



De foto's

De day after the night before scheen het zonnetje lekker in Sunderland

Even pootje baden

Het leek wel de Costa Blanca

Paupervermaak, dat zie ik graag

Ter herinnering aan de middenstip van Roker Park. Heilige grond

Alle straten hebben ook een verwijzing naar voetbal

In de stad stond alles in het teken van de Tyne-Wear derby

De vlaggen hingen uit

En al vroeg in de morgen werd er overal geboozed

Alle pubs zaten vol en dit is er maar selectie van

...

...

Aan de overkant van de rivier lag het Stadium of Light

Ooit lag daar de Monkwearmouth Colliery en werd het zwarte goud omhoog gehaald

The Wearmouth Bridge, hét symbool van Sunderland

Gaaf brugje hoor

Dit soort dingen zie ik graag

Net zoals vervallen industrie. Ik kwam dus aan mijn trekken

De boefjes uit Newcastle werden afgeschermd

Anders hadden ze Fossy (FTM betekent Fuck The Magpies) wel de kanerk geslagen

Ranzige vreetschuur tegenover het stadion, maar wel een mooi Northern Soul logo

Het stadion zelf is van de buitenkant geen lust voor het oog

Wel een mooi standbeeld van Bob Stokoe

En voor de hoofdingang was nog meer moois te zien

Zoals de toegangspoorten. Echt heel mooi

De bus van Newcastle werd belaagd door zwarte katjes

Waarom staat er trouwens geen zwarte kat in het logo, maar wel twee duwende leeuwen?

Mooi standbeeld ter ere van het industriële verleden van de stad

En het Collierywheel ter herinningen aan de Monkwearmouth Colliery die hier ooit stond 

Dichterbij kon ik niet komen vanwege de boefjes uit Newcastle

North Stand, waar bovenin de mannetjes uit Newcastle zouden zitten

East Stand, waar wij zaten

West Stand, voor de bobo's

En wat hebben we dan nog niet gehad? Inderdaad, de South Stand

Tifo!

Mooie verwijzing naar het oude en nieuwe stadion

Geen valse bescheidenheid daar

En linkse praat

Sunderland heeft ontzettend veel fanclubs, dit zijn er maar een paar van

Jaja, daar hebben we een fat bastard

Hij wordt vanaf beneden geprovoceerd

Let op her wankergebaar van de man linksonder in de rode jas en de two finger salute verderop

Een van de mascottes

Tifo. Alle ultra's zijn nu naakt

...

Best een mooi gezicht

Veel mannetjes waren meer bezig met het uitvak dan met de wedstrijd. Zo hoort het ook

Veel indianen ook

De man in het blauwe jack is ziedend op Tim Krul

Maar die let er niet echt op

Beneden Sunderlandfans, boven de mannetjes uit Newcastle

De 1-1 hing in de lucht

En viel uiteindelijk ook. Daar bleef het bij. Gruwelijk slechte wedstrijd trouwens

En met tienduizenden tegelijk gingen we naar huis

Deze gast had iets teveel geboozed en ging er even bij liggen

Verderop staat de brug helemaal vol

Laatste blik op het Stadium of Light. Hier kom ik nog wel eens terug. Was erg leuk in Sunlan

Overnachten deden we in Hitchin, in dit voormalige klooster

Luxe kamers en dat voor een heel lage prijs dankzij onze Hitchinite

En hier scheen en geest rond te waren. Zien jullie haar?


 

 

© 2005 All Rights Reserved.