Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Tilbury

Het verslag

    

 

Van Tilburg naar Tilbury

 

In 2010 bedacht James Doe het concept Non-League Day. Voor clubsupporters zijn interlandweekenden een horror. Geen competitievoetbal, alleen zo’n vreselijke interland op vrijdagavond. Dat is bijna niet te doen, vandaar dat hij met het initiatief kwam voor wedstrijdloze fans van clubs uit de Premier League en Championship. Het idee was om hen een keer bij een lokale non-League club in de buurt te laten kijken. Veel clubs verzonnen acties om mensen te trekken en bij sommige clubs, die NLD flink promoten, zaten er meer dan het dubbele aantal toeschouwers. Het was een succes en vandaar dat er vorig jaar en ook dit jaar weer een NLD is.

 

De afgelopen twee jaren was NLD al begin september, tijdens het eerste interlandweekend. Helaas moest ik daarom overslaan, omdat ik iedere keer net terugkwam uit Engeland. Dit jaar viel hij een stuk beter, zo halverwege oktober. SJ en ik besloten daarom een wedstrijd te bezoeken op deze dag. Non-League betekent trouwens niet dat clubs amateur zijn, maar ze behoren niet tot de 92 clubs uit de Football League. Zowat de hele Conference is fulltime en ook een aantal clubs daaronder hebben gewoon een selectie vol met fullprofs. Daarom ‘voelt’ het bezoeken van een wedstrijd in de Conference ook niet goed aan op NLD. We besloten daarom voor Tilbury v Grays te kiezen, in de Isthmian North (achtste divisie).

 

Natuurlijk is de belangrijkste reden mijn fetisj met de naam “Tilbury”. Dat lijkt zoveel op Tilburg en als Tilburger kan ik dat wel waarderen. Toch was er meer. Tilbury v Grays is namelijk een echte derby en twee jaar geleden liep het helemaal uit dehand. Beide plaatsjes liggen zowat tegen elkaar aan. Daarnaast was het een echte topper, met Tilbury op de eerste plek en Grays op de vijfde. Daarnaast had SJ een dubbele agenda en dat was shoppen. We besloten dus extra vroeg te gaan, zodat hij nog even het Lakeside Shopping Centre van Thurrock kon vincken. Chadfields, het stadionnetje van Tilbury, is namelijk geen plek waar je twee uur van te voren hoeft te zijn. 

 

Tilbury is geen succesvolle club. Het is de enige Engelse club die erin slaagde om de Coppa Ottorino Barassi te verliezen van de Italianen. Ze mochten daaraan deelnemen, omdat ze in 1976 de Isthmian Second Division wonnen. Dat is tot op vandaag de dag de enige titel van The Dockers. Matig, als je bedenkt dat Tilbury al sinds 1900 bestaat. Verder werd de Isthmian League Cup gewonnen in 1975 en 2009 en dat was het wel zo’n beetje. Maar het belangrijkste wapenfeit was geen titel of beker, maar de prachtreeks in de FA Cup van 1978 (toevallig mijn geboortejaar). De derde ronde werd behaald, een geweldige prestatie voor een club als Tilbury. Daarin stond een uitpot tegen Stoke op het programma. Met 4-0 verloren The Dockers, maar het blijft hét hoogtepunt uit de clubgeschiedenis.

 

Waar de club Tilbury weinig historie heeft, heeft het stadje het wel. Ooit heette het plaatsje Tilaburg, maar dat is in de loop der tijd ver-Engelst naar Tilbury. De stad is bekend door het Tilbury Fort, een van de belangrijkste verdedigingswerken om Londen te beschermen. Nog altijd is het Tilbury Fort de belangrijkste toeristische attractie van de stad, met jaarlijks tienduizenden bezoekers. Het fort speelde een belangrijke rol in zowat iedere oorlog. Van oorlogen tegen de Spanjaarden en Fransen tot en met de Tweede Wereldoorlog, altijd was het Tilbury Fort een belangrijk strategisch gebouw.

 

Het plaatsje is ook bekend vanwege de belangrijke rol die het had in het verslaan van de Spaanse Armada. Veel troepen waren namelijk gelegerd in Tilbury. Het was in Tilbury dat Elisabeth I haar meest beroemde toespraak gaf. Tegen de troepen in Tilbury sprak ze de befaamde woorden “I know I have the body but of a weak and feeble woman; but I have the heart and stomach of a king, and of a king of England too, and think foul scorn that Parma or Spain, or any prince of Europe, should dare to invade the borders of my realm; to which rather than any dishonour shall grow by me, I myself will take up arms, I myself will be your general, judge, and rewarder of every one of your virtues in the field”.

 

Later werd Tilbury vooral bekend vanwege de Tilbury Docks. Tilbury werd een havenstad, waar mensen in slechte omstandigheden leefden. Het was en is daardoor een ruig plaatsje. Er zijn ook veel Travellers (kampers) in Tilbury. In de tijd van de Mods en de Rockers (de Engelse variant van onze Pleiners en Dijkers) ging het er regelmatig flink op in Tilbury tussen de verschillende groepen. Later kreeg de stad landelijke bekendheid door een artikel in rioolblad The Sun over de “Tilbury Trojan Skins”, een gewelddadige groep skinheads. Nog altijd bestaat deze groep en nog altijd zijn ze gevreesd. Er zijn tegenwoordig veel banden tussen de TTS en de BNP. Gezellig dus.

 

Toen we Tilbury binnenreden, snapten we meteen waarom mensen hier in bendes zitten. Het was zo verpauperd, dat ik waarschijnlijk zelf ook uit verveling bij een bende was gegaan. We zagen pauperflats, dichtgetimmerde winkels, heel veel woonwagenkampen en overal rondslingerend afval. Het meest opvallende waren de paarden die overal liepen. Niet alleen in de wei, maar ook langs de weg en op de weg. Dit zijn de paarden van de Travellers (kijk Snatch als je meer over Travellers wil weten). Het was een heel rare omgeving. SJ, fan van Eindhoven, diste me meteen dat Tilbury wel erg veel op Tilburg leek, maar ik wees hem op ons paleis en de Westpoint en deed er verder het zwijgen toe.

 

We reden meteen door naar het Tilbury Fort, dat aan de rand van het stadje ligt. Het beloofde weinig goeds, want bij de ingang stond een pub met de naam "World's End". Daarbuiten stond twee foute bouncers, een limousine, nog een foute chavwagen en erg klonk slechte R&B. Het was pas net 12:00 uur. Welcome to Tilbury. Het Fort zelf bleek trouwens wel de moeite waard te zijn. Mooi intact nog en je had een mooi uitzicht over de Theems. Hier was de chavwereld van de rest van Tilbury even ver weg, totdat er een marginaal met een valse vechthond aankwam. Toen wisten we meteen weer dat we nog altijd in Essex waren. Een verlaagde auto met neonlichten en twee foute chavs erin maakte het helemaal af.

 

Na het Fort te hebben gevinckt, reden we even de stad uit om wat te gaan bunkeren. In Tilbury kun je niets fatsoenlijks eten. Het werd dus de Harvester, inderdaad een keten. Wij houden nogal van ketens. Een uurtje voor de aftrap gingen we weer richting Tilbury. Ik wilde namelijk graag even het stadje vincken. Dat bleek een mooie vinck te zijn. Tilbury is, samen met Salford, de slechtste plek waar ik ooit geweest ben in Engeland. Veel was dichtgespijkerd, tuinen lagen vol met afval, speelvelden vol met glas, pubs en winkels waren failliet en je had overal die gekke paarden van de Travellers. Alles bij elkaar een wonderlijk geheel. Enige dat nog redelijk draaide was Muscle Mania, waar opgefokte Jerommekes naar binnen gingen.

 

Ik had niet verwacht dat Tilbury een chique plek zou zijn, maar dit was toch allemaal wel heel marginaal. Tilbury mag zo in het rijtje Ilkeston-Carluke-Salford, de slechtste plaatsjes waar ik tot nu toe ben geweest aan de overkant. Het was dus goed zoeken naar een parkeerplek. Te dicht bij het travellerscamp en de kans was groot dat ze de auto snel hun terrein op zouden rijden en er Britse nummerborden op gingen plaatsen. Dat zou betekenen dat we de rest van ons leven in Tilbury zouden vastzitten. Hoewel ik de naam “Tilbury” geweldig vind, lijkt me de rest van mijn leven daar wonen geen succes. Ondanks dat ik snel een sixpack zouden hebben dankzij Muscle Mania, woon ik dan toch liever in Tilburg.

 

Voordeel van de non-League is dat de kaartjes nog betaalbaar zijn. Waar ik een week later 38 pond mocht aftikken voor Sunderland v Newcastle, kon ik voor acht euro deze derby bezoeken. Chadfields viel me eerlijk gezegd niet tegen. Het stadion heeft geen enkele echt mooie tribune, maar is heel apart. In Engeland noemen ze het ‘quirky’. De Main Stand staat op een betonnen gebouw waar de kleedkamers en de bobo’s zitten. Overal heb je delen terracing. Naast de hoofdtribune zeker drie verschillende delen, terwijl aan de overzijde ook een tribune is met terracing ernaast. Achter beide doelen nog meer staanplaatsen, maar die zijn erg onaantrekkelijk vanwege de hekken ervoor. Het uitzicht op de haven was mooi, terwijl ik achter de Main Stand allerlei vervallen meuk vond.

 

Het beviel me eerlijk gezegd wel. Vooraf leek het me, buiten de naam “Tilbury”, niet veel, maar het stadionnetje was niet vervelend. Er bleek ook veel volk op deze pot af te komen. Normaal komen er gemiddeld 86 man naar Chadfields, maar vandaag waren er 421. Niet alleen het feit dat het een derby was speelde een rol, maar dankzij Non-League Day waren er ook verschillende vinckers. Ik zag een aantal mensen rondlopen met een camera en ook waren er een aantal fans van West Ham, aangezien ze shirts van die club aanhadden. Er zullen ongetwijfeld ook nog een flink aantal mensen incognito hebben rondgelopen. Het was wel aardig dat er nu wat volk op Tilbury was afgekomen.

 

Voordeel van het feit dat het een derby was, was dat er werd gezongen over en weer. Niet de hele tijd, maar zo nu en dan. Meestal zie je dat niet bij een non-League wedstrijd. Ondanks de banter over en weer, heb ik geen moment het idee gehad dat het uit de hand kon gaan lopen. Dat deed het overigens wel op het veld. Beide teams maakten er een schoppartij van, waardoor het spel vaak stil lag aangezien er veel voetballers A-A gingen. Het vervelende daarvan was dat het tempo totaal uit de wedstrijd ging. Het was dan ook geen genot voor de ogen. Eigenlijk waren er maar twee hoogtepunten in de eerste helft en dat waren de afstandsschotten van Grays. Eentje ging net over, terwijl de andere erin ging. Geweldige goal.

 

In de rust liepen we even naar de social club, maar dat was een erg ongezellig bedompt hok. Er kwam ook amper daglicht binnen, dus als je een marginale bruiloft wil, is dit de place to be. Na de rust werd de wedstrijd niet beter, maar het geschop bleef. Rond de zeventigste minuut was de scheidsrechter het beu en gaf twee spelers een rode kaart. Mooi, want de wedstrijd had nu alle derbyclichés gehad. Helaas dus ook die van het slechte voetbal. Het bleef bij 0-1. Om elf uur was ik weer thuis. Non-League Day was me uitstekend bevallen en aangezien het wederom een succes was, komt er volgend jaar weer een editie. Ik hoop daar dan weer bij te zijn. Er zijn nog genoeg non-League clubs die ik wil vincken.



Het rapport

Het stadion

Vooraf keek ik op Pyramid Passion, de bijbel voor non-League vinckers, hoe het stadion van Tilbury eruit zag. Dat viel niet mee. Gelukkig was het in het echt veel beter. Ik kan niet zeggen dat Chadfields mooi is, maar wel heel apart. Quirky, zoals de Engelsen zeggen. Als je goed keek, zag je overal leuke elementen. Een 100% meevaller.

De sfeer

Waar ze elkaar twee jaar geleden de kanerk sloegen, was het nu een stuk vriendelijker. Er werd over en weer gezongen, waarbij uiteraard de andere club er niet goed vanaf kwam. Maar ik heb geen moment het idee gehad dat het uit de hand kon gaan lopen. Wél voelde het door de hoge opkomst en het gezang aan als een echte derby

De wedstrijd

Derby's horen voetballend slecht te zijn. Dit was dus een uitstekende derby, want het zag er niet uit wat beide teams lieten zien. Gelukkig was het doelpunt nog van een ongekende schoonheid. Wel waren er verschillende keiharde overtredingen. Dat er uiteindelijk maar twee rode kaarten vielen is eigenlijk een wonder.

De omgeving

Tilbury is troosteloos en vervallen. Eigenlijk precies het tegenovergestelde van Tilburg. Aan alles merk je dat Tilbury een havengebied is. Het is er erg ruig en het meest opvallende zijn de loslopende paarden van de Travellers (woonwagenbewoners). Naast het stadion ligt ook een kamp. Mooi is wel dat je uitkijkt op de docks.

Overall

Eindelijk vinckte ik Tilbury. Eindelijk. Het was toch wel mooi om in het stadje te zijn. Wel typisch dat het enorm pauper bleek te zijn, zodat SJ me kon dissen. Het was een heel aparte ervaring om daar rond te lopen. Zelden zo'n vervallen omgeving gezien. Het stadion viel me 100% mee. Vond het best grappig daar. Wedstrijd was een echte derby, heel slecht voetbal en keiharde overtredingen. Alles bij elkaar een mooie Non-League Day.


De statistieken

Tilbury v Grays Athletic 0-1 (13/10/2012)

31. Jake Hall 0-1

Ground: Chadfields, Tilbury

Visits: 1

Season: 2012-2013

Competition: Isthmian Division One North

Position Tilbury: 1

Position Grays Athletic: 5 

Gate: 421

Match Number in England: 167

Goals: 471

Line up Tilbury:

Marrable, Smith, Waters, King (45. Pooley), Nightingill, Henty, Aiken (20. Llewellyn), Carlile, Francis, Barnett, Matthews

Line up Grays Athletic:

Kamarusi, Pope, Bunce (73. Flynn), Baker, Kirby, Carlos, Beaney, Lalite, Hall (90. Bunn), Agombar, West (78. Sweeney)

Yellow Cards:

Carlile (Tilbury),  West (Grays Athletic)

Red Cards:

71. Joel Barnett (Tilbury), 71. Danny Bunce (Grays Athletic)



De foto's

Grays of Tilbury? De keuze is simpel

Tilbury Fort met de gracht er omheen

...

Mooie ingang van het fort

Goede wapens ook om indringers uit Breda neer te maaien

Hier het fort vanuit de lucht gezien. Rechts de Theems

Tilbury is de haven van Londen, dus zagen we dit soort joekels langsvaren

Voor strandvakanties is Tilbury was minder geschikt

Net naast het fort ligt het Tilbury Power Station. Geen juweeltje

Bij de ingang van het fort stond deze chavy pauperpub

Met dit soort gasten. Het is hier pas 12:00 uur 's middags. Only in Essex

Voor de rest bestaat Tilbury uit haven...

Pauperflats

Monumenten

Failliete pubs

Sportvelden met veel kapotte glas

Een bruisende High Street

En paarden van de travellers

Alleen sportscholen doen het nog goed in Tilbury

Snel naar het stadion dus

Turnstiles

Heel erg kekke buitenmuur

De social club. Niet echt een gezellige plek

De aparte Main Stand

Club House End, net echt een grote tribune

Met een echte Tea Bar. Deze mannetjes gingen smullen

...

Ja je ziet het goed, daar ligt een heel rare berg zand

De kekke stenen van de West Stand

Heel geen oude stoeltjes op die West Stand

Dat rechter spandoek zou ik heel graag willen hebben

De lokale KKK is anti-Carlsberg

Far End

Gare terrace naast de hoofdtribune, maar zit er mos op?

Yep, er zit flink wat mos op

Daarnaast de enige crush barrier in het stadion

Achter de Main Stand vond ik stoeltjes die A-A waren

Het voormalige Club House

En kon ik de gluurbuur uithangen

Onder de hoofdtribune zat de bestuurskamer

Heel mooi bordje

Op de hoofdtribune zaren alleen maar kinderen en fossielen

Het uitzicht was wel mooi. Hier de West Stand en daarachter pauperflats

Links nog meer terracing naast de hoofdtribune en zie ik daar...

Inderdaad, daar vaart een grote boot

Mooie volksmennerij in Tilbury

Tilbury is misschien wel het grootste bedrijf als shirtsponsor in Engeland

Turnstiles die P-P zijn

En we gaan los

De Club House Stand was niet fijn als je veel wilde zien

Rare keeper met raar shirt en rare schoenen bij Grays

De fans van Grays, met het Power Station en het dak van een GroenLinks-mannetje in een foto

Kansje voor Tilbury

Poging tot kekke foto, deel 1

Poging tot kekke foto, deel 2

Er waren veel vinckers aanwezig

Dit mannetje nam heel slechte corners

Tot afgrijzen van deze mannetjes

Gelukkig liep het nog uit de hand en vielen er twee rode kaarten

Dat kon dit mannetje niet aanzien

Deze mannetjes vonden het rellen juist wel leuk


 

 

© 2005 All Rights Reserved.