Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Tilleur

Het verslag

 

 

Bureafosse, Rue du Stade en niet Bureaufosse, Rue de Stade

 

Nadat we in Herstal waren geweest, werd er koers gezet richting Luik. Saint-Nicolas om precies te zijn. Daar speelt RFC Tilleur-Saint Gilles. Op zich een weinig bijzonder ploeg, maar het stadion is des te mooier. Dat Stade de Bureafosse staat al lang op mijn verlanglijstje en is het enige stadion in België dat ik nog écht wilde zien, voordat ik sterf. Nu Tilleur in de eerste ronde van de Beker van België tegen FC Saint Germain uit Namen (en niet uit Parijs zou gaan spelen), was het ideaal om deze mee te pikken voordat we naar Waremme gingen.

 

Het stadion is oorspronkelijk van Royal Tilleur FC. Deze oude club met stamnummer 21 verdween echter in 1995, na 96 jaar. Ze werden opgeslokt door het fusiezieke Club Luik. Die club was haar prachtige stadion Rocourt kwijtgeraakt en kon door de “fusie” met Tilleur mooi haar intrek nemen in het Stade de Bureafosse. Daar bleven ze tot 2000 spelen, waarna op verschillende stadions in Luik werd gespeeld. Al enkele seizoenen is er sprake van dat Club Luik terugkeert, maar keer op keer wordt dat afgeblazen. Toch heeft het stadion een vaste bespeler, want RFC Tilleur- Saint Gilles speelt er nu. Deze club werd in 2002 opgericht, omdat de mensen in Tilleur toch graag een club hadden.

 

Deze club speelt in de Tweede Provinciale van de provincie Luik. Voor de beker rolde er een thuiswedstrijd tegen FC Saint-Germain uit de koker. Deze pot was om 16:00 en aangezien Stade Waremme pas om 18:30 begon, konden we een mooie dubbel maken. We hadden een probleem en dat was dat de Navman de straat niet kende. Ik vulde continue Rue de Stade in, maar die bleek niet te bestaan. Ook Rue de Bureaufosse gaf geen treffers. Na veel vijven en zessen vonden we het stadion dan eindelijk en bleek de straat Rue du Stade te heten en het stadion Bureafosse zonder u.

 

Ach ja, het leven als vincker is een zwaar bestaan. Voor deze bekerkraker bleken ze democratische prijzen te hanteren. Ik mocht voor 5 euro naar binnen, terwijl 1904 slechts 4 euro hoefde af te tikken. Dat was de prijs voor gepensioneerden. Nu zie ik er wel een stukje jonger uit dan dat knulletje, maar om hem als fossiel te bestempelen gaat ook weer erg ver. De ingang was overigens al erg leuk, met van dat natuursteen. Eenmaal binnen bleek de mythe van Bureafosse te kloppen, want het was werkelijk een plaatje. Enige minpunt vond ik de vele hekken overal.

 

Na al dat gevinck in Herstal hadden we honger, maar helaas bleek er geen barbecue te zijn. Alleen wat pauperige zakjes chips. Dat was toch wel naar, want ik had wel zin in een vettige worst. Gelukkig viel er genoeg te genieten van het stadion en de vrouwen. Dat laatste was echt bizar, want er liepen zoveel mooie vrouwen rond. We kwamen al snel tot de conclusie dat het spelersvrouwen waren, want meestal zijn mooie vrouwen geen vinckers. Voor de rest viel het op dat er een afgesloten vak was, waar allemaal mensen stonden. Dat bleken geen uitfans te zijn, maar mensen die in een van de gebouwen van de club een feest aan het vieren waren. Het vak was dan ook afgesloten, zodat wij niet stiekem naar dat feest konden.

 

Het publiek bleek uit behalve mooie vrouwen, vooral te bestaan uit oudere mannetjes. Eentje had zelfs een Vuvuzela bij en profileerde zich zo nu en dan door er op te blazen. Het blijft een naar geluid. De wedstrijd zelf was wel heel aangenaam. Tilleur had enkele aardige spelers, die volgens mij makkelijk mee zouden kunnen op een hoger niveau. Het meest opvallende was de aanvoerder van Tilleur: Joseph Zappia. Hij zag eruit als een echt baasje en had niet rugnummer 19, maar 1+9. Een beetje zoals Ivan Zamorano ook had toen Ronaldo 9 kreeg. De Chileen ging toen met 1+8 spelen. Deze Zappia was duidelijk het mannetje, want continue waren er duikelingen, gebaartjes, gezeur en verongelijktheid. Dat zien we graag.

 

Het was ook deze Zappia die de 1-0 erin kopte, na een werkelijk geweldige actie van de nummer 6 die de bal schitterend voortrok. Zappia vond echter dat hij alle eer verdiende en liet zich graag fêteren. Sowieso viel het me op dat er veel mannetjes rondliepen die zichzelf erg goed vonden en toeval of niet, ze hadden bijna zonder uitzondering een Italiaanse achternaam. Goede voetballers waren het wel. Deze Zappia speelde bijvoorbeeld vorig jaar nog voor Tongeren en had hij ondermeer voor Club Luik en Seraing zijn goals gemaakt. Zo waren er meer die op een hoger niveau hadden gespeeld. Meest in het oog springend was Thierry Bayock, de Kameroenees die onder contract stond bij Alemannia Aachen, Tienen en Dessel. Hij is slechts dertig, dus waarom hij hier speelt is me onduidelijk, maar hij zal wel een mooi bedrag er voor krijgen.

 

Het lijkt me dat de club weer zo snel mogelijk naar Eerste Provinciale wil promoveren, want dit team was bij tijd en wijle erg goed. Tegenstander Saint-Germain speelt maar een divisie lager, maar was totaal kansloos. Ze hebben geen schot op doel kunnen lossen en waren ook zelden tot nooit in het vijandelijke strafschopgebied te vinden. Het nadeel van de mannen uit Tilleur was dat ze het allemaal té mooi wilden doen en dat mislukt meestal. Een keertje lukte het wel en was het Bayock die drie man en daarna de bal perfect in de hoek krulde. Bij deze 2-0 bleef het en bij Saint-Germain mogen ze daarmee hun handen dichtknijpen. Het was een mooie wedstrijd en Bureafosse is de reis alleen al waard. Hierna was het op naar Waremme, waar ons derde stadion lag te wachten.



De foto's

Het stadion van Tilleur is grsloten en dichtgemetseld

Fabrieken zijn er nog wel open...

...er zijn er zelfs nog opvallend veel

In achtertuinen wordt veel afval verzameld. Nee, Tilleur is geen net plaatsje

De ingang met de mooie ingang van natuursteen

Voor de rest was de buitenkant niet echt bijzonder

De ruiten van de oude kassahokjes waren ingeslagen en in ongebruik geraakt

Vijf euro moesten we allemaal lappen, ook deze mannetjes

De hoofdtribune op Bureafosse

Daar tegenover een overdekte staantribune

De minste tribune was deze kleine met de buvette

Hoogtepunt van Bureafosse: deze geweldige terrace

Prachtig, maar helaas verboden terrein wegens gevaar

Ook dit scorebord deed het niet meer

Hier dat oude kassahokje van de binnenkant. Ook dat heeft er beter uitgezien

Jammer dat er geen geurfoto's bestaan, want dit rook erg beroerd

De hoofdtribune, met matige bankjes

De mensen op de tribune waren eigenlijk op een feest, maar dat was blijkbaar saai

Knulletjes gaan aftrappen, met Tilleur in het blauw-wit

Al snel hadden we de vedette van Tilleur ontdekt. Dat was deze Joseph Zappia

Jaja, een echt mannetje met 1+9 op zijn shirt

Weer liepen de Tilleur-spelers door de Saint Germain-verdediging heen

De levensgevaarlijk H-Side van Tilleur

Maar nog meer rariteiten, zoals dit mannetje met zijn vuvuzela

Tijd voor wat details, zoals deze terracing...

...deze luidsprekers, gesponsord door het goede radiostation Violette Radio

De pers werd ook flink verwend

Uiteindelijk begon de tweede helft, met een oude sluwe aan de aftrap bij Saint-Germain

Deze mensen hadden nog steeds geen zin in het feest

De zoveelste kans voor Tilleur. Bizar dat het slechts 2-0 bleef

De spoorlijn die naast het stadion liep, maar waar geen trein overheen ging


 

 

© 2005 All Rights Reserved.