Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Tottenham

Het verslag

 

Boxing Day Debut in London

 

Tweede Kerstdag oftewel Boxing Day is samen met de derde ronde van de FA Cup en de finale van diezelfde beker eigenlijk hét hoogtepunt van het Engelse voetbalseizoen. De FA Cup finale hoef ik niet per se te bezoeken. Afgelopen jaar was het wel een leuke finale, maar meestal gaat het tussen clubs uit de zogenaamde top vier en dat maakt het meteen een stuk minder interessant. De derde ronde van de FA Cup heb ik al eens bezocht. Dat was inderdaad genieten met Arsenal v Cardiff en Luton v Liverpool. Vandaar dat er nog maar een wens openstond en dat was een wedstrijd bezoeken op Boxing Day. Het is wel een lastige dag, want meestal zit de kerst helemaal vol met familieverplichtingen. Daarom had ik dit jaar al heel vroeg aangekondigd dat ik er niet zou zijn de Tweede Kerstdag. Een wedstrijd had ik nog niet gekozen, maar de data lagen vast: 26, 27 en 28 december zouden SJ, Chocovla en ik in Londen zitten. Mijn Boxing Day droom kwam eindelijk uit.

 

SJ besloot om Boxing Day te vieren bij Charlton, terwijl Chocovla en ik probeerden om tickets te krijgen voor Tottenham tegen Fulham. Alternatief was Leyton Orient v Swindon, op papier niet echt boeiend, maar makkelijk bereikbaar vanuit North Greenwich, de plek waar wij de auto gingen stallen deze dagen. Naarmate Boxing Day dichterbij kwam, ging Chocovla steeds meer twijfelen. Onder de kerstboom kalkoenen schranzen leek hem ook wel erg aantrekkelijk. De mededeling dat hij “The Sound of Music” op tv kwam zorgde ervoor dat hij maar een keuze had en dat was niet meegaan met ons. Ondertussen was ik aan het proberen om aan een ticket voor de Spurs te komen. Wonder boven wonder lukte het. Er waren nog vijf tickets en ik had er net eentje. Een paar minuten later keek ik nog een keer en waren ze weg. Op zich logisch, want de Spurs deden het destijds erg goed, het was een Londense derby en het was Boxing Day.

 

Op het moment dat op 26 december om 4 uur ’s ochtends mijn wekker ging was ik wel even jaloers op Chocovla. Dit was toch wel een erg vroege hel. Dit kwam mede doordat we met de boot gingen, omdat de tunnel te duur was voor die dagen. Op de boot bleken er opvallend genoeg nog enkele zielenpoten te zitten die besloten om op Tweede Kerstdag heel vroeg naar Engeland te gaan in plaats van thuis te blijven om kerst te vieren of naar de meubelboulevard te gaan. Opvallend op de boot waren de omrekenprijzen. Op het moment dat we naar Engeland gingen was 1 pond 1.03 euro waard. Dat bleken ze zich op de boot niet aan te houden, want mijn warme chocolademelk van 1.75 in ponden kostte 2.55 in euro’s. Afzetterige honden daar die niet (of juist erg goed) kunnen rekenen.

 

Na een kort dutje op de ranzige bank, waar zeker niet-zindelijke kinderen op gepist hadden, kwamen we aan in Dover. De krijtrotsen blijven mooi, maar steeds minder speciaal als je ze zo vaak ziet. Vandaar dat we snel richting Londen te kunnen, maar dat was buiten de douane gerekend. Die vonden het erg verdacht dat twee mannen op het vroege uur Engeland binnenkwamen. Nog verdachter vonden ze ons voetbalverhaal. Gelukkig had ik mijn Spurs-ticket bij de hand en na een korte ondervraging mochten we door. Typisch dat we er zo vaak worden uitgepikt als we met de boot gaan. Het is duidelijk dat daar de fascistische douaniers staan die denken dat iedere Nederlander een drugsrunner is. De idioten waren alleen vergeten onze wieldoppen te controleren, want juist daar hadden we de crack verstopt.

 

In Engeland zelf was het nog vrij rustig op de weg, zodat we ruim op tijd bij metrostation North Greenwich aankwamen. Het ging allemaal te soepel, dus de mededeling dat de “Jubileeline” eruit lag en er alleen bussen vanaf North Greenwich vertrokken kwam niet echt verrassend. SJ besloot om dan maar naar The Valley te lopen, terwijl ik in de pauperbus stapte om naar een ander metrostation te worden gebracht. Uiteraard schoot het niet op en het duurde zo lang dat ik zelfs krap in de tijd kwam te zitten. Het vervelende aan White Hart Lane is dat er niet echt een metrostation echt in de buurt ligt. Vanaf Seven Sisters is het nog een minuutje of 25 lopen. De trein is dan ook veel beter om te nemen, maar die reden natuurlijk niet op Boxing Day.

 

Uiteindelijk kwam ik een uurtje voor de wedstrijd aan op Seven Sisters en doordat ik stevig doorwandelde kwam ik toch nog op een Christelijk tijdstip aan bij het stadion. White Hart Lane verbaasde me van de buitenkant. Het stadion was veel ouder dan ik had verwacht. Vooral de East Stand leek een vooroorlogse tribune te zijn, met oude bakstenen en dito ramen. Ook was het ijzerwerk aan de buitenkant flink aan het doorroesten. Bizar, want het stadion kwam altijd erg modern over op me. Nu begreep ik meteen waarom Tottenham een nieuw stadion wilde, want behalve dat WHL eigenlijk te klein is, is het ook gewoon op bij een aantal tribunes. Als liefhebber van oude meuk vond ik het natuurlijk wel erg mooi. Tel daarbij de buurt op met nauwe steegjes en je hebt gewoon een leuk stadion.

 

Na een kort rondje besloot ik om maar naar binnen te gaan. De aftrap was namelijk al over een half uur en ik wilde het stadion ook nog een beetje leeg zien. Ik begreep meteen waarom ik een relatief goedkoop kaartje had, want ik zat op de "Family Stand". Op de stoelen zaten stickers waarop een tekst stond die mensen oproep om de NSB'er uit te hangen en mensen aan te geven. Lekkere figuren daar en dat nog wel bij een club met een Joodse achtergrond. Nog een nadeel aan deze tribune was dat ik de zon recht in de bek had. De volgende teleurstelling volgde toen ik een "pie" ging halen, want die hadden ze niet. Alleen ranzige hamburgers en dat gaat me te ver om die te eten. Mokkend ging ik maar weer met de zon in de bek op de Family Stand zitten.

 

Terwijl de spelers opkwamen deed Gomes in het doel van de Spurs zijn trucje met het drie keer springen, iets dat hij ook altijd bij PSV deed. Hier bij Spurs waren ze echter minder enthousiast en kreeg hij te horen dat hij beter wat ballen kon tegenhouden in plaats van zijn actie. Sowieso waren de Spurs-fan nogal negatief ingesteld. Met name Darren Bent kreeg een hele karrenvracht aan bagger over zich heen. Populair was Benoit Assou-Ekotto (de broer van de Assou-Ekotto die voor Willem II heeft gespeeld), maar dat had mede met zijn ontplofte kapsel te maken. Bij de fans van Fulham was Jimmy Bullard de grote man. Hij werkt zich altijd kapot en dat waarderden ze wel bij de Cottagers. Ik stond er dan ook van te kijken dat hij een paar dagen geleden voor Hull city tekende (voor het gigantische bedrag van 5 miljoen pond en dat voor een dertiger).

 

Ondanks de hoeveelheid namen op het veld kon het spel me niet bekoren. Fulham hield alleen maar tegen, terwijl de Spurs niet beter leken te kunnen. Modric en Lennon vond ik nog wel aardig spelen, maar de spitsen waren zó slecht dat ik me afvroeg of ik niet naar een Conferencewedstrijd aan het kijken was. De 0-0 ruststand was dan ook geen verrassing en de fans van de Spurs waren erg ontevreden. Tijdens de eerste helft waren ze, net zoals de Cottagers, verbaal erg aanwezig geweest, maar nu kwam het gemor. De man naast me begon een heel verhaal af te steken over waarom Bent zo slecht was en dat zo'n speler niet bij de Spurs hoorde. Ik kreeg een heel riedeltje te horen over dat Spurs altijd mooi voetbal behoorden te spelen. Er is een link met Ajax vanwege de Joodse achtergrond en blijkbaar hebben de fans ook dezelfde ideeën over voetbal.

 

De tweede helft was iets beter, maar opnieuw niet echt geweldig. Zowel Gomes als Schwarzer stonden beide goed te keepen. Ik had al vrij snel door dat er hier geen doelpunt meer ging vallen. Het was al een tijdje geleden dat ik een 0-0 had meegemaakt, maar het was extra zuur dat juist mijn 100ste Britse wedstrijd in 0-0 eindigde. SJ, die toevallig ook zijn 100ste wedstrijd zag deze dag, had meer geluk met een 2-2. Vlak voor tijd leek het 0-0 doemscenario in de ijskast te kunnen, maar Andy Johnson duikelde om een pingel te krijgen in plaats van te schieten. Jammer, want nu bleef het 0-0. Na de wedstrijd liep ik de verkeerde uit en ipv het metrostation kwam ik uit in het plaatsje Enfield. Uiteindelijk kwam nog alles goed en na een hapje te hebben gegeten in Chinatown zochten we ons hotel op. Het was mooi geweest om op Boxing Day voetbal te zien, ondanks de slechte wedstrijd.



Het rapport

Het stadion

Vooraf had ik al veel erg positieve verhalen gehoord over White Hart Lane, terwijl ik het zelf niet zo bijzonder vond op foto's. De waarheid lag ergens in het midden. Ik vond WHL leuker dan ik had verwacht, maar ook weer niet zo bijzonder als velen zeggen. Het meest opvallende vond ik dat het stadion zo oud oogde. Vooral aan de buitenkant zag je duidelijk verval en veel verroeste plekken. Ik blijf het raar vinden dat de stoeltjes niet in de clubkleuren wit en donkerblauw zijn, maar een helemaal andere kleur blauw.

De sfeer

Ondanks dat het een Londense derby was, had ik lage verwachtingen bij de sfeer. Dat bleek een misvatting, want aan de overkant werd er continue tegen elkaar opgezongen door de beide supportersscharen. Fulham staat erom bekend suf publiek te hebben, maar dit is nu de derde keer dat ik ze zie en twee keer daarvan waren ze vocaal best aanwezig. Ik vond het dan ook jammer dat ik op de Family Stand zat, want die familie's zijn maar een dood zooitje bij elkaar.

De wedstrijd

De Premier League schijnt het beste voetbal te brengen ter wereld. Dat was deze dag in ieder geval niet te merken, want beide ploegen schottelden een saai schouwspel voor. De Spurs probeerden er nog wat van te maken, maar ontbeerde een goede spits. Eigenlijk was Fulham nog het gevaarlijkste op de counter, maar Gomes bewees toch wel kwaliteiten te hebben door tweemaal goed te redden.

De omgeving

Rondom het stadion lijkt het nogal op de omgeving van Upton Park. Ongelooflijk veel Aziatische winkeltjes en smalle straatjes. Het is ook heel gek om te zien dat er voor en na de wedstrijd amper blanken te zien zijn, maar dat in het stadion zowat 95% blank is. Het is de vraag of de lokale bevolking geen interesse heeft in de Spurs, er gewoon geen geld voor heeft of meer om cricket geeft. Het blijft in ieder geval een rare situatie. De club zelf vindt dat ze er wel goed zitten, want het nieuwe stadion komt op ongeveer dezelfde plek als waar WHL nu ligt.

Overall

Het was altijd een verlangen van mij om met Boxing Day in Londen te zitten en dat kwam nu uit. De wedstrijd was prut, maar toch was het als geheel erg speciaal. Er heerste een echt derbygevoel en, hoe je het ook went of keert, White Hart Lane blijft een van de beroemdste stadions van Engeland. Het was erg leuk om mee te maken en het volgende doel is om met Hogmanay in Edinburgh te zitten. Je moet natuurlijk altijd doelen houden in je leven.



De foto's

In de straat naar het stadion staat een monument voor de gevallenen

De stadionnaam is snel verklaard als je dit straatnaambordje ziet hangen

Mooie hekken leiden je naar de hoofdingang

De Main Stand heeft meer weg van een kantoor dan van een voetbalstadion

Drukte in het straatje voor de North Stand

De East Stand met zijn oude uitstraling

Mooie muur vol met herinneringen aan het grote verleden van de Spurs

Hobbykostend dit soort betuttelende stickers

De mascotte is bijna niet te zien door het zonlicht

De spelers komen het veld op om 90 minuten lang slecht te voetballen

Het hoogtepunt van het stadion vind ik deze cockerill op het dak

Aan de overkant de South Stand waar de fanatieke aanhang en uitfans zaten

De West Stand, waar vooral bobo's zaten

Mijn favoriete tribune op White Hart Lane is deze East Stand, compleet met palen

0-0 bij rust, helaas zou er niets veranderen aan deze stand na de rust

Gomes zit dat de mannetje voor hem er allemaal weinig van bakken

Mijn tribune, de North Stand, met zijn hardblauwe stoeltjes

En de rest van het stadion na de wedstrijd, met veel oranjemannetjes


 

 

© 2005 All Rights Reserved.