Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Uerdingen

Het verslag

   

Das Krefelder Derby

Voetbal in de UK blijft hetgeen ik het leukste vind om te bezoeken, maar zo nu en dan een tripje naar België en Duitsland gaat er zeker wel in. Vooral als er in een leuk stadion wordt gespeeld. Op het moment dat ik ergens las dat dit jaar voor het eerst in veertig jaar er weer een Krefelder derby zou worden gespeeld, was ik natuurlijk meteen enthousiast. KFC Uerdingen en VFR Fischeln waren de twee clubs. Allebei vertegenwoordigden ze een Stadsteil van Krefeld. Al een hele tijd wilde ik het Grotenburg Stadion van KFC Uerdingen bezoeken, maar daar kwam geen hond op af. Deze wedstrijd zou zeker een paar duizend man trekken. Genoeg reden dus om eens af te zakken naar Krefeld voor deze pot.

In het jaar van de P-P's was het natuurlijk logisch dat de wedstrijd werd afgelast. Balen, want de kans was klein dat wij hem nu toch nog konden zien. Gelukkig werd er besloten om de derby op een woensdag in te halen. Mooi, want op dinsdag- en donderdagavond zit ik op school en had ik niet kunnen gaan. Nadeel was dat het de finale van de Europa League was. Tel daarbij op dat het op een doordeweeks avond werd gespeeld en dat er voor beide clubs niet meer op het spel stond. Het was ons al snel duidelijk dat we de 7504 toeschouwers van de eerste wedstrijd niet zouden gaan halen. Toch viel het aantal van 5347 mensen me niet tegen. Per slot van rekening was dit een potje op het zesde niveau.

Voor degene die het Duitse voetbal niet echt volgen is het misschien vreemd om Uerdingen op het zesde niveau te zien. Ikzelf vind het ook apart. Ik ken Uerdingen nog als Bundesliga-club, mede dankzij het geld van pillenfabrikant Bayer. Het was ook dat bedrijf dat de ondergang van de club in gang zette, toen ze zich in 1996 terugtrokken. Toch hebben ze Uerdingen veel gegeven, want zonder Bayer had KFC Uerdingen nooit vele jaren op het hoogste niveau gespeeld en al helemaal niet de DFB Pokal gewonnen in 1985. Het jaar erop werd zelfs de halve finale in de Europa Cup II gehaald. Die kwartfinale dat jaar blijft legendarisch voor iedere Duitser. Tegenstander was het Oost-Duitse Dynamo Dresden, die in eigen huis met 2-0 hadden gewonnen van de West-Duitsers. In Krefeld stond het 1-3 bij rust voor Dresden. Klus geklaard zou je denken, totdat Uerdingen na de rust de moeder alle comebacks maakte en met 7-3 won.

Van dat soort resultaten kunnen ze tegenwoordig alleen nog maar dromen in Krefeld. Eind jaren 90 zakte de club terug naar de 2. Bundesliga en bij het begin van de nieuwe eeuw werd dat zelfs het derde niveau. De laatste vijf jaat is het helemaal een drama. Veel financiële problemen en op een bepaald moment leek het er zelfs op dat de stekker uit de club zou worden getrokken. Dat werd tenauwernood overleefd, maar het gevolg is wel dat de club nu op het zesde niveau speelt in de obscure Verbandsliga. De club die ooit Henk ten Cate als coach had en spelers als Erik Meijer, Jan Heintze, Hans van der Haar, Brian Laudrup en Olivier Bierhoff onder contract had mag het vandaag de dag opnemen tegen het tweede elftal van Wuppertal, SV Hönnepel, 1. FC Wülfrath en Düsseldorf-West (de ploeg van 't stad naar eigen zeggen).

Maar beter tijden zijn op komst. De club heeft tegenwoordig een voorzitter met wat centjes, ene Agissilaos Kourkoudialos oftewel Lakis voor vrienden. Dat is ook de naam die op de shirtjes staat. Lakis is niet vies van een stunt en op het moment dat hij afgelopen december ineens Ailton aantrok. Ailton, de cultheld van Werder Bremen. Een van de vier buitenlanders die erin slaagde om meer dan 100 goals te maken in de Bundesliga. Goed, de man is ondertussen 36 en heeft flink overgewicht, maar voor de publiciteit is het natuurlijk een gouden zet. Helaas is hij veel geblesseerd, maar we hadden goede hoop dat hij deze avond in actie zou komen. Dat werd tenminste op de website aangekondigd.

Met z'n drieën vertrokken we richting Krefeld. Buiten 1904 en ikzelf ging ditmaal ook Poldertje mee. Normaal zit die vooral in Engeland, maar omdat Grotenburg zo'n leuk stadion is wilde hij graag mee. Krefeld ligt eigenlijk zowat naast de deur en binnen een uurtje waren we er al. De eerste vinck hadden we snel binnen toen we de fabriek van Bayer vinckten. Een schitterende mastodont die meer CO2 de lucht in brulde dan alle auto's van Tilburg bij elkaar. Heel mooi om zo'n industrieterrein te zien. Even later kwamen we aan in het centrum van Uerdingen, een deelgemeente van Krefeld. Het was best nog wel aardig daar. We vonden er een Kroatisch restaurant waar we goed en voor weinig geld konden bunkeren. 1904 en ik kozen de Grill Teller en daar lag zowat een heel paard op. Qua eten is Duitsland toch wel superieur aan Engeland, hoewel daar de Indiërs wel weer erg lekker eten maken.

Na de inwendige mens verzorgd te hebben, was het tijd om richting stadion te gaan. Daar was het al vrij druk. Het Grotenburg Stadion is een ouderwetse, wat Oost-Europees aandoende, bak. Imposant om te zien. Voor slechts 6 euro mochten we naar binnen. We namen daarmee wel een risico, want we stonden hierdoor onoverdekt en de lucht zag er wat betrokken uit. Dat het de grootste wedstrijd voor KFC Uerdingen was, was al snel duidelijk. Er werd van allerlei reclame uitgedeeld en het stond er heel vol met kraampjes voor eten en drinken. Er hing ook een erg relaxed sfeertje. Dit was niet echt een beladen derby. Zou ook vreemd zijn, want beide clubs hadden nog nooit een officiële wedstrijd tegen elkaar gespeeld.

Eenmaal in het stadion was het puur genieten geblazen. Dit was old school met de hoofdletter O én S. Objectief gezien is het niet mooi, maar een staantribune met 64 treden (Poldertje heeft ze geteld), een hoofdtribune inclusief paddock en een staantribune met een kurve bij elkaar zijn natuurlijk wel geil. Het geheel werd afgemaakt met een EK '88-scorebord. Helaas stond er geen UdSSR op, maar met een foto van Ailton namen we ook genoegen. Dit betekende namelijk dat de dikkige Braziliaan op het veld stond. Staand op de grote staantribune vroegen we ons af of er nog meer clubs op het zesde niveau zijn met zo'n stadion. Darlington is vijfde niveau volgend jaar en Queen's Park vierde, die vallen dus al af. Misschien een vage Russische club? We kwamen er niet op en denken dat dit het grootste stadion is op dit niveau.

De wedstrijd begon, zoals gebruikelijk in Duitsland, met een tifoactie. Deze was nog best aardig, want de mannetjes die het spandoek hadden gemaakt waren niet bezig zichzelf te verheerlijken, maar hadden een soort collage gemaakt van de stad. Daarnaast was de trommelaar een vrouw die er goed het tempo inhield. 1904 was zelfs zo onder de indruk van deze vrouw dat hij haar wel zou willen vincken. Dat VFR Fischeln een beetje een verzameling provincialen is, was al snel duidelijk. Ze hadden allemaal een vlaggetje in de hand en gingen daarmee zwaaien. Buiten de mooie clubkleuren (groen en wit) is dat Fischeln niet veel.

Ook op het veld was Uerdingen de bovenliggende partij. Niet gek, want ze staan in de ranglijst ook een heel stuk boven de buren (5de en 13de). Al na 26 minuten was het 3-0. Wedstrijd gespeeld. Jammer genoeg voor ons had Ailton niet gescoord. Daar zaten we stiekem toch op te hopen. 1904 had ondanks het fleischfest bij de Kroaat nog steeds honger en kocht een bratwurst en daarna nog een Turkse pizza. Poldertje verbaasde zich over de maag van 1904. Zelf namen we een Krefelder, een vrij zoet biertje. Dat past wel in mijn straatje, want van die bittere zooi hoef ik niet.

Na de rust bleef KFC de betere ploeg. Het hoogtepunt kwam voor ons in de 56ste minuut. Ailton kwam vrij voor de keeper en maakte de 4-0, tevens zijn tweede doelpunt voor KFC. En wij waren erbij! Eigenlijk was de wedstrijd al geslaagd en konden we naar huis. Gelukkig deden we dat niet, zodat we nog een Bretzel konden proberen. Duitsers bunkeren die graag en we vroegen ons af waarom. Dat vroegen we ons naderhand nog steeds af, want het was een kurkdroge joekel. Terwijl we aan het uitdrogen waren door dat ding, maakte Fischeln nog de 4-1. Dat was meteen de eindstand. Het was een mooi avondje geweest in Krefeld. Een superstadion waar ik zeker nog eens terugkom, goed eten en drinken, goedkoop kaartje en Ailton zien scoren. Wat wil een mens nog meer?



De foto's



De KFC-mannetjes hebben het stadion van de stadsgenoot beklad



Uerdingen is erg mooi. Veel hijskranen en fabrieken...



... en pauperindustrie



Maar ook een leuk centrumpje, met op de hoek het Kroatische restaurant



En een fallassymbool



Maar hier ging het ons om: het Grotenburg Stadion



Gare kassa's



Een mooie, bombastische hoofdtribune



Niederländische poffertjes. We voelden ons meteen thuis



Achter het ene doel een mooie old school curve met stehplätzen



Aan de overkant was het recht toe recht aan. Erg imposant met 64 treden



Dit EK '88 scorebord was genieten



Tegenover de hoofdtribune zaten de fans van Fischeln



Als je goed kijkt, zie je nog het oude logo van Bayer staan



De hoofdtribune zou redelijk vol gaan lopen



Leuk hokje voor de merchandise



De façade van het stadion



De grote staantribune van dichtbij



De capo van Block H staat hier in het midden. 70 +, maar nog altijd zo gek als een deur



De knulletjes lopen warm voor de derby



Bij het inschieten zagen we dit geniale lobje van Ailton. Hij plofte er lekker in



De spelers komen het veld op...



... wat zorgde voor een reactie bij de ultra's. Leuk spandoek met al die Krefelder dingen



De ultra's hadden een vrouwelijke trommelaar (boven de enge schedel)



De hoofdtribune liep lekker vol en zag KFC Uerdingen al snel scoren



De brand in het vak, om het doelpunt te vieren



Mooie floodies met veel kapotte lampen



Vrije trap...



... die invloog



Het scorebord ging meteen mental

Nog een grote kans voor KFC, maar deze vrije trap kwam op de lat terecht...



... daardoor was het 3-0 bij rust



Mooie mosachtige terracing



In de rust topvermaak met zeer atletische cheerleaders



Na rust werd ik gek, want Ailton scoorde de 4-0



Schitterend om die oude bok nog eens te zien scoren



Uiteindelijk doet Fischeln nog iets aan de pijnlijke tussenstand. 4-1 zou ook de eindstand zijn



Een laatste blik op de hoofdtribune. Hier kom ik zeker nog een keer terug


 

 

© 2005 All Rights Reserved.