Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Wednesday3

Het verslag

     

 

Aggro in South Yorkshire

 

Aan het begin van het seizoen stond één wedstrijd voor mij al vast om te bezoeken: Sunderland v Newcastle. Ik wilde eindelijk eens naar het Stadium of Light en daar moest alles voor wijken. Hoe dan ook, ik zou die wedstrijd bezoeken. Toen bekend werd dat die op 20 oktober gespeeld zou worden, stond dat weekend al vast. Ik ging er (terecht) van uit dat die naar de zondag zou gaan en ging meteen op zoek naar een leuke pot op zaterdag. Sheffield Wednesday v Leeds was wel een heel mooie. Dat zou mijn tweede wedstrijd worden. Helemaal mooi werd het toen die naar vrijdagavond ging. Hillsborough by night, veel beter gaat het niet worden en dan ook nog eens tijdens een beladen derby.

 

Van alle clubs in Engeland heb ik Leeds het meeste gezien. In totaal zag ik The Whites acht keer (een keertje thuis en zeven maal in uitwedstrijden) en tegen Wednesday zou dus de negende keer worden. Ook Wednesday zag ik vaak. Zes keer vinckte ik mijn favoriete Engelse club tot nog toe. Twee keer thuis, allebei de keren tegen Sheffield United, en vier keer away. Dit zou dus de zevende keer worden dat ik The Owls zag en daarmee komen ze op een gedeelde tweede plek van Engelse clubs die ik zag. Die tweede plek moeten ze uitgerekend met Sheffield United delen. De oplettende lezer zal meteen opvallen dat alle drie die clubs uit Yorkshire komen, mijn favoriete voetbalcounty.

 

De drie clubs zijn ook veruit de drie meest succesvolle uit deze voetbalgekke county. Leeds won drie keer de titel, één keer de FA Cup en één keer de League Cup. Daarnaast werd de Jaarstedenbeursbeker (voorloper van Europa League) twee keer gewonnen en werden ze in 1975 genaaid door Bayern München in de finale van de Europa Cup I. Leeds is, mede door het recentere verleden van deze successen en het feit dat ze de enige club van de stad zijn, de grootste club van Yorkshire. Qua nationale prijzen is Sheffield Wednesday dat nog altijd met vier landstitels, drie FA Cups en één League Cup. The Blades zijn nummer drie in Yorskhire. Die wonnen eenmaal de titel en vier keer de FA Cup. Stiekem is het best jammer dat United ook niet in de Championship speelt, want dat had het nog leuker gemaakt.

 

Een van dingen die Wednesday v Leeds zo leuk maakte, was dat deze pot al lang niet meer gespeeld was. Laatste keer dat beide team elkaar troffen op Hillsborough was in augustus 2006. Het werd toen 0-1. Later in dat seizoen kwamen ze elkaar ook nog een keer op Elland Road tegen en toen werd het 2-3 voor The Owls. Aan het eind van dat seizoen degradeerde Leeds roemloos en toen ze in 2010 terugkeerden in de Championship, vloog uitgerekend Wednesday er uit en misten ze elkaar weer. Eigenlijk is het bizar dat twee zulke joekels van clubs, in mijn ogen behoren ze allebei tot de tien grootste clubs van Engeland, in League One hebben gespeeld en dat clubs als Wigan en Fulham zich al jarenlang handhaven op het hoogste niveau.

 

Behalve Wednesday v Leeds en Sunderland v Newcastle, zouden we ook Huddersfield v Wolves vincken. Flink ‘Up North’ dus. Een ideale trip om met het vliegtuig te gaan, maar we hadden het nadeel uit verschillende delen van de BeNeLux te komen. Lastig dus om hetzelfde vliegtuig te nemen. 1904 stelde daarom voor om met zijn auto te gaan. Hij had nog maar een paar dagen een leaseauto tot zijn beschikking en het was een uitstekende mogelijkheid om die nog eens flink af te raggen, zoals het hoort met leaseauto’s. Het zou daardoor ook wat goedkoper zijn, handig want qua tickets was dit een van de duurste trips die ik de laatste jaren gemaakt heb.

 

We besloten er helemaal een zuinige trip van te maken door met de boot te gaan. Die was zowat gratis en de tunnel is altijd prijzig als je meer dan twee dagen gaat. Als alles mee zou zitten, zouden we drie uur voor de aftrap aankomen. Genoeg tijd dus nog om in te checken, wat te bunkeren en een lekkere pint te pakken. Maar vrijdagen en Engeland is een slechte combinatie. Zo miste ik ooit de eerste helft van Cardiff v QPR vanwege files van Londen tot aan Cardiff en op Goede Vrijdag heb ik ook urenlang vastgestaan. Deze mag er ook bij, want vanaf M25 (de ring tot aan Londen) tot aan Nottingham was het file. Op een gegeven moment zaten we te hopen dat we überhaupt iets zouden zien van de wedstrijd, zo beroerd zag het er uit.

 

Gelukkig verdwenen op een gegeven moment de files. We reden langs Hillsborough, terwijl keihard het “Hi-Ho Sheffield Wednesday” uit het stadion knalde. Vervelende was dat we nog een parkeerplek moesten vinden. Dat lukte uiteindelijk en na elf minuten waren we binnen. Gelukkig stond het nog 0-0. Toch baalde ik wel een beetje, want normaal kan ik altijd erg genieten van het rondlopen bij zo’n stadion voor de wedstrijd en de build-up. Maar veel zin had het niet om erover te nuilen, want het was nu eenmaal zo. Ik vond het lulliger voor 1904 en paultjedevries, want die hadden Hillsborough nog nooit bezocht. Maar we zouden de volgende dag er nog even langsgaan om toch nog wat foto’s te maken.

 

Doordat we zo laat binnenkwamen, duurde het ook even voordat ik ‘in’ de wedstrijd zat. Toch genoot ik wel. Veel klassiekers kwamen langs, zoals “They are all fucking wankers down the Lane” en meer van dat soort meezingers. Op het veld was Wednesday ook de baas, maar het lukte maar niet om te scoren. Tot vlak voor rust. Jay Bothroyd kreeg de bal op z’n plaat en tergend langzaam ging de bal langs Paddy Kenny. 1-0 voor Wednesday en het stadion ontplofte. Er werd zelfs een rookbom, bizar genoeg een rode, op het veld gegooid. Mooi, in ieder geval geen 0-0. Paultjedevries had een groot rouwmoment, want hij had op Bothroyd willen wedden als eerste doelpuntenmaker, ware het niet dat we te laat binnen waren.

 

In de rust hadden we eindelijk tijd om even te eten. Het werd een “Chicken Balti Pie”. Een erg goede en pittige, zoals ik ze graag heb. De bodem voor de tweede helft was gelegd. Wednesday was na de rust nog steeds de betere ploeg. Op The Kop hadden ze met Paddy Kenny, de keeper van Leeds en ex-Sheffield United, een mooi slachtoffer voor zich. Het “Neil Warnock is a Wanker” (Warnock is fan en voormalig manager van Sheffield United en ook fan van die club en tevens gehaat door zowat alle Engelse voetbalfans) werd vervangen door spreekkoren tegen Kenny. Een aantal jaar geleden ging de vrouw van Kenny vreemd met een vriend van de keeper. Kenny ging verhaal halen bij die vriend in een kebabzaak en toen werd zijn wenkbrauw eraf gebeten.

 

Een mooi marginaal verhaal en dat waren ze bij de uiltjes niet vergeten. Er werd gezongen dat de vrouw van Kenny al iedereen op Hillsborough had gehad en dat ze graag anale sex had. 1904 wilde meteen haar nummer weten. Als voetballer moet je er normaal boven staan, maar dat lukte Kenny niet. Eerst keek hij boos het publiek aan, wat voor nog meer hilariteit zorgde en daarna ‘moonde’ hij The Kop. Dat was helemaal geniaal. Waar bij ons nog wel een goede sfeer hing, begon het aan de andere kant te rommelen. Vanuit de North Stand en het uitvak begonnen ze elkaar uit te dagen. Vermaak, maar dat vond de politie niet. Ze kwamen het stadion in, maar het begon steeds onvriendelijker te worden. Er werd een reclamebord gesloopt en naar beneden geflikkerd.

 

Maar het zou nog meer uit de hand lopen. Michael Tonge, ook al ex-Sheffield United, schoot van afstand een pegel er keihard in. Tegen de verhouding in stond het ineens 1-1 en de Leeds-mannetjes werden gek. Een aantal sprong op het veld en eentje liep zelfs naar keeper Kirkland toe en gaf hem een flinke duw. Kirkland op de grond en even dacht ik dat de wedstrijd gestaakt zou worden. Dat gebeurde niet en het eindigde in 1-1. Het mannetje dat de duw gaf mag vier maanden brommen en Huddersfield v Leeds, die op 30 november (vrijdagavond) gespeeld zou worden, is snel naar zaterdag 12:30 gezet. Na afloop zijn er rondom het stadion en in de stad ook nog wat vechtpartijen geweest, maar daar heb ik niets van meegekregen.

 

Voor ons eindigde de avond op de dansvloer in een van de vele dancings (spreek uit op z’n Paul Jambers) van Sheffield. Eerst even medevinckers ontmoet en ingedronken in de Yates’, maar daar liepen teveel opgefokte drugskikkers. Daarna naar de Reflex, waar ze jaren tachtig muziek draaiden. Dat is altijd goed, vooral nadat ik een pitcher met een of andere vodkadrank vond. Dat was erg goed voor marginaal vermaak. Sowieso was het erg marginaal, want een gek mannetje, ik schat dat hij een jaar of vijftig was, trok continue zijn shirt uit om zijn spieren te showen. Hoogtepunt, of dieptepunt, was het moment waarop hij zijn shirt uittrok en voor een spiegel ging dansen en naar zichzelf keek. Ja, het was een mooie avond in Sheffield.



Het rapport

Het stadion

Ik kan het blijven zeggen, maar Hillsborough is echt geweldig. In mijn ogen is het de mooiste grote ground van Engeland. Het heeft alles. Het was ook speciaal om het stadion een keer tijdens een avondwedstrijd te vincken in plaats van vroeg in de middag. Van een afstandje naar Hillsborough lopen, terwijl de lichtenmasten aanstaan is een wonderlijke ervaring.

De sfeer

Acht maanden eerder was ik bij de Steel City derby. Destijds werd er veel gezongen en was er volop banter over en weer. Dat was nu wat minder, maar ik merkte dat er nu veel meer haat was. Sheffield United is een soort gek broertje, waar ze mee overhoop liggen en al jaren niet mee spreken. Maar toch blijft het familie. Leeds daarentegen is een soort pedofiele buurman, die echt gehaat wordt. 

De wedstrijd

Qua voetbal was het niet al te best, hoewel dat vooral door Leeds kwam. Die bakten er niet veel van. Wednesday vond ik best aardig spelen en had het allang moeten afmaken. Dat gebeurde niet en dan valt de 1-1. Dat was wel een geweldig doelpunt. Het gevolg was die mafkees op het veld. Op zich had het daardoor wel alles waar een derby aan moet voldoen.  

De omgeving

Hillsborough ligt zo fantastisch. Mooi in een woonwijk en dan nog dat riviertje er naast. Tel daarbij op dat er veel kroegen in de buurt zijn en de scenery, met al die heuvels, 'stunning' is en je hebt de perfecte voetbalomgeving. Ik hoop dat de club er nog lang blijft spelen. Die kans is groot, want buiten de overstromingen, is er weinig reden om te vertrekken.

Overall

Door die klotefiles kwamen we te laat aan. Dat is altijd een rouwmoment. Gelukkig hadden we niets gemist, maar het duurde even voordat ik 'in' de wedstrijd zat. Toch werd het uiteindelijk nog een mooie avond, dankzij de haat tussen beide clubs, Hillsborough by night en de mafkezen in het uitvak. De volgende dag zijn we nog wat gaan rondlopen bij het stadion en dat was toch wel erg speciaal om eens te doen.



De statistieken

Sheffield Wednesday v Leeds United 1-1 (19/10/2012)

44. Jay Bothroyd 1-0

77. Michael Tonge 1-1

Ground: Hillsborough, Sheffield

Visits: 3

Season: 2012-2013

Competition: Championship

Position Sheffield Wednesday: 22

Position Leeds United: 7

Gate: 28582

Match Number in England: 171

Goals: 473

Line up Sheffield Wednesday:

Kirkland, Buxton, Gardner, Jones, Llera, Semedo, Antonio, Corry (83. Mayor), Barkley, O'Grady (83. Madine), Bothroyd

Line up Leeds United:

Kenny, Peltier (67. Varney), Lees, Pearce, Austin (46. Norris), White, Brown, Tonge, Byram, Becchio, Diouf

Yellow Cards:

Gardner, Jones (Sheffield Wednesday), Brown (Leeds United)



De foto's



Altijd balen als een wedstrijd al begonnen is, maar Hillsborough by night maakte alles goed



Die jaren 80 letters blijven zelfs in het donker mooi



Actiemoment



Ons uitzicht



Mooi doorkijkje



Botroyd scoort de 1-0, het thuispubliek ontploft evenals deze rookbom



"They are all fucking wankers down the Lane"



Paddy Kenny, slachtoffer van veel banter



Aggro in het uitvak

Zoek de verschillen. Een hint: kijk naar de reclameborden

Uiteindelijk werd de boeiende pot 1-1

Even wat foto's nemen na afloop

North Stand

South Stand, met bijna onzichtbare gable

The Kop

De volgende ochtend stond in ons hotel al een kerstboom klaar

Natuurlijk sliepen we weer naast dit iconische bord

Daarna was het tijd om nog even naar Hillsborough te gaan

Waar we de rotzooi van de nacht ervoor vonden

Brrr, dat ziet er naar uit

De Megastore

Met Wednesday gnoom

Sowieso wel een aardig grote winkel

De gable blijft geniaal

The Kop blijft hoog

Voor de eerste keer viel deze boom me op, die achter de tribune groeit

Hoofdingang

Vlakbij het Hillsborough monument

Veel sjaals en shirts van allerlei clubs

Waaronder de uitploeg van een dag eerder

Fans van Hammarby hebben hun seizoenkaarten achtergelaten

Eindelijk gerechtigheid

Het blijft toch een speciale plek

Evenals de tribune waar het allemaal gebeurde: Leppings Lane

Daar hing een shirt en twee sjaals van Liverpool. Niemand die er iets vervelends mee doet

Laatste blik op Hillsborough voorlopig, maar ik kom zeker nog een keertje terug


 

 

© 2005 All Rights Reserved.