Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Weymouth

Het verslag

    

 

Geen vlees in Weymouth

 

Het was heel erg leuk in Brighton, maar de hoofdreden van ons tripje naar Engeland was toch echt Weymouth. The Terras, waar ik vlak voor deze trip drie artikelen over heb geschreven. Ik kende de club al wel een beetje, maar door al die verhalen werd de interesse nog een stukje groter. Evenals de zin in deze pot. Weymouth v Barwell was sowieso een opvallende wedstrijd, want het is de meest zuidelijke club uit de Southern League, tegen de meest noordelijke. Barwell ligt namelijk in de Midlands, zo tussen Coventry en Leicester. Qua uitfans dus geen goede keuze, maar het kwam toevallig gunstig uit. En aangezien er tegenwoordig toch geen kip meer naar Weymouth komt, maakt de tegenstander eigenlijk niet zoveel uit.

 

Ik ga niet de hele geschiedenis van Weymouth oplepelen, want daar heb ik al genoeg over geschreven. Wel is duidelijk dat het niet goed gaat met de club. Opnieuw is het doel overleven in de Southern Premier League, eigenlijk een club als Weymouth onwaardig. Met zo’n achterland, hoort Weymouth eigenlijk gewoon een club in de Conference te hebben. Gezien de huidige situatie met George Rolls als eigenaar en een murwe aanhang, zie ik dat de komende jaren niet gebeuren. Het beste zou zijn als de club helemaal schuldenvrij opnieuw kon beginnen en dan langzaamaan weer omhoog zou kunnen klimmen. Helaas blijven die schulden als een molensteen om de nek van de club hangen en is er voorlopig geen vooruitzicht op betere tijden. Jammer eigenlijk.

 

Bij tegenstander Barwell is juist het tegenovergestelde aan de hand. Voor die club zit alles mee. Barwell werd pas in 1992 opgericht en speelde vanaf 1994 in de Midland Football Alliance. Een echt Teletoeterniveau dus. In 2010 volgde er eindelijk promotie en de club ging naar de Northern Premier League Division One South. Een hele naam, maar dat is het achtste niveau. Daar werden ze afgelopen seizoen meteen kampioen. De club kon naar de Northern Premier League, maar koos voor de Southern Premier League. Voor clubs als Barwell kan dat allebei, want ze liggen net in het midden van het land. Nadeel is dat ze daardoor ver moeten reizen, want ze zijn in allebei de gevallen een club aan de rand, of heel noordelijk of heel zuidelijk. Voor The Kirkby Roaders lijkt dit niveau overigens het hoogst haalbare. Zowel qua stadion als qua achterban, lijkt er niet meer rek in te zitten.

 

We vertrokken al vroeg uit ons hotel, om Weymouth eens te bezoeken. De vorige dag in Brighton was het heerlijk weer en nu was het zelfs nog beter. Dan zit je aan de kust echt op een ideale plek. Weymouth viel me sowieso erg mee. Waar de meeste kustplaatsjes in Engeland enorm pauperig zijn, was Weymouth best netjes. Een groot, oud hotel maakte duidelijk, dat het ooit erg chique was. Verder lag er een zandstrand, terwijl je in Engeland vaak een stenenstrand hebt. We namen een High Tea in een van de vele eettentjes en voelden ons Victorianen uit lang vervlogen tijden. Ja, dit was goed toeven. Ook het centrumpje van de stad was best aardig en je struikelde niet over de toeristen. Met Weymouth is heel weinig mis, hoewel je er niet in de winter moet zijn. Dan lijkt me er geen klap te doen.

 

Langzaamaan was de zon aan het doorbreken en begon het goed toeven te veranderen in heel goed toeven. We besloten daarop in de gratis strandstoelen te gaan liggen om wat Vitamine D op te nemen. Soms kan het leven heel mooi zijn. Langzaamaan begon het strand vol te stromen met dagjesmensen. Het was een mooi gezicht om mensen te zien worstelen met koelboxen, windschermen en lastige kinderen. Weymouth heeft echt een ideaal strand. Het loopt heel langzaam af, dus als je een meter of twintig in de zee loopt, raakt het water net je knieën. Ook golven zijn er bijna niet, want Weymouth ligt in een baai. Vermaak was er ook, want er kwam een heel groot schip aanvaren dat zo uit een James Bond kon zijn gekomen.

 

Het was zo lekker in die stoelen, dat we eigenlijk hadden willen blijven. Maar de wedstrijd zou een uurtje later beginnen, dus we moesten opstaan uit de strandstoelen en ons naar de auto slepen. De plicht riep. Het stadion was zo gevonden en bij het zien van de bekende, hoge Main stand, gingen de mondhoeken naar boven. Het is altijd leuk om een plek die je al zo vaak op foto’s hebt gezien, in het echt te zien. Dat de club in geldnood zit, werd snel duidelijk. Het parkeerterrein voor de hoofdtribune is verhuurd aan een caravanboer, die het helemaal vol heeft gezet met die dingen. Voor de rest is het allemaal erg rommelig rondom het stadion. Sowieso is het niet echt een inspirerende omgeving, maar er is veel ruimte. Ik snap daarom wel dat ASDA het terrein wil hebben om er een supermarkt neer te planten.

 

We kochten een programmaboekje en in dat boekje zat een lot. Daarmee deden we automatisch mee aan een of andere loterij. Altijd leuk. Een paar pondjes later stonden we dan ook in het stadion en dat viel niet tegen. De Main Stand is een echte blikvanger, ook al is die in principe niet echt mooi. Voor de rest volop terracing en dat zien we graag. Het stadion deed wat ‘Belgisch’ aan en dat is in stadionkringen een positieve kwalificatie. Het is ook bizar dat de club met zo’n aardig stadion op dit niveau speelt. De mannetjes van Barwell, die niet meer hebben dan wat golfplaten, zullen hun ogen hebben uitgekeken. Een nadere inspectie van de hoofdtribune, ik was er even opgeklommen, wees uit dat er wel wat achterstallig onderhoud was. Vooral de stoeltjes waren nogal gaar.

 

Terwijl ik naar beneden liep, kwam ik een bord tegen. Ze organiseren nogal graag loterijen in Weymouth, want de uitslagen van de week ervoor stonden er op. Van twee verschillende nog wel. Uiteraard de 50/50 draw, maar ook van de “meat draw”. Dat is wel een heel mooi iets, want wij wilden graag een koe winnen om mee naar huis te nemen. Logistiek was dat misschien wat lastig, maar daar zouden we wel iets op vinden. Wel apart dat ze hier vlees zouden verloten. Voor mijn gevoel is dat typisch iets wat je alleen in België ziet. Maar bij Weymouth doen ze echt alles om nog wat centen bij te verdienen. Dan weet je dat bij zo’n club het geld hard nodig hebben.

 

De wedstrijd zelf was geen topper. Barwell was veel beter en had bij rust al met een nulletje of drie voor kunnen staan, maar de spitsen van de ploeg uit Leicestershire hadden het vizier niet op scherp staan. Het was dat ze een strafschop kregen, anders waren we met 0-0 gaan rusten. Zelf vond ik het allemaal allang best. We zaten relaxed op de trappetjes en werden steeds gebronster. Bijna waren we in onze blote bast gaan zitten en dan hadden de lokale vrouwen helemaal kunnen genieten. Ondertussen werden de winnende getallen omgeroepen. Helaas hadden we geen prijs. Een van de prijzen van de “meat draw” bleek een kip te zijn. Dat was wel gezellig geweest op de terugreis, maar helaas mocht het niet zo zijn.

 

In de tweede helft bleef Barwell de betere ploeg. Zelf waren we ondertussen een typisch mannending aan het doen: een voetbalquiz. Leuke vragen kwamen langs, zoals welke ploeg in de Southern Premier League ligt het meest oostelijk in Engeland  En tegen welke club in de FA Cup schitterde Weymouth-legende Bob Lucas? Ondertussen had een oud knulletje een trommel ontdekt die aan een crush barrier hing. De eigenaar ervan was er deze dag niet, dus het oude mannetje greep zijn kans. Hij begon a-ritmisch op dat ding te slaan en kreeg een grote grijns op zijn gezicht. Normaal ben ik geen fan van trommels in een stadion, maar zo mag ik het graag zien.

 

Op het veld weigerde Barwell nog altijd de 0-2 te maken, waardoor Weymouth nog altijd hoop mocht koesteren. Terecht zou blijken, want vlak voor het eindsignaal werd het nog 1-1. De thuisfans kwamen in een delirium terecht. Het oude mannetje ramde nog eens hard op zijn trommel en ondanks het feit dat de ploeg slecht had gespeeld, gingen de fans toch tevreden naar huis. Dat was ook voor ons het geval. Het was weer een mooi weekendje geweest met aangenaam weer, een topwedstrijd en een topstadion. Als combinatie is het zeker aan te raden om deze dubbel eens te doen. Weymouth is een leuk clubje en ik hoop dat ze over een paar jaar weer in de Conference spelen.



Het rapport

Het stadion:

Sommige stadions vallen in de categorie mythisch en het Bob Lucas Stadium was er daar eentje van. In Floodlit Dreams komt het stadion echt tot leven en ik had er natuurlijk al veel foto's gezien. Het is dan mooi om het stadion in het echt te zien en het viel zeker niet tegen. Die opvallende hoofdtribune die hoog boven de rest van de omgeving uitsteekt en dan veel terracing. Als je er rondloopt, zie je meteen dat hier minstens Confencevoetbal in moet worden gespeeld.

De wedstrijd:

Na de thriller van een dag eerder, zou dit hoe dan ook minder worden. Voor een wedstrijd in de zevende divisie was het nog best redelijk. Niet van Weymouth, maar van Barwell. Die speelden best goed voetbal en hadden bij rust al met een nulletje of drie voor moeten staan. Dat gebeurde niet en diep in de tweede helft kregen ze het spreekwoordelijke deksel op de neus. Toch weer een leuke pot voetbal gezien, door dat verrassende einde.

De omgeving:

Rondom het Bob Lucas Stadium is werkelijk geen ruk te doen. Er loopt een grote weg langs, er is een caravanpark en je hebt veel braakliggend terrein. Erg ongezellig. Ik snap wel dat ASDA deze locatie wil hebben, want ze kunnen er een flinke supermarkt kwijt en er is een goede infrastructuur aanwezig. 

De sfeer:

Met een paar honderd man wordt het niet snel een gekkenhuis. Weymouth heeft een paar mannetjes met een trommel, maar daar word ik niet echt enthousiast van. Het was ook geen dag om je druk te maken. We gingen lekker in het zonnetje zitten en keken rustig naar een potje voetbal. Soms is er weinig nodig om een mooie dag te hebben.

Overall:

Eindelijk heb ik Weymouth gevinckt. Het was een club die ik al lang wilde bezoeken. Alles bij elkaar was het een heerlijke dag: een warme nazomerdag, aardig stadje, leuk stadion en een late gelijkmaker door Weymouth. Dit weekend zat echt alles mee. Het was echt de anti-P-P ditmaal. 



De statistieken

Weymouth v Barwell 1-1 (24/09/2011)

21. Kevin Charley 0-1 (pen.)

89. Matt Groves 1-1

Ground: Bob Lucas Stadium, Weymouth

Visits: 1

Season: 2011-2012

Competition: Southern Premier League

Position Weymouth: 18

Position Barwell: 14

Gate: 421

Match Number in England: 154

Goals: 421

Line up Weymouth:

Manley, Tribe, Dixon, Duff, Gerring, Poole, Marshallsay, Malsom, Groves, Byerley, Reed

Line up Barwell:

Collister, Lower, Dodd, Sanders, Rowley, Baines, Towers, Hadland, Barlone, Charley, Stanley

Yellow Cards:

-



De foto's

Op deze heerlijke nazomerdag was het goed toeven in Weymouth

Dat vond ook dit rare gezelschap

Dit was de meest trieste Pier die ik ooit heb gezien

Dit hotel wijst op een glorieus verleden

Ezels staan klaar voor een tochtje langs de branding

Een kitscherig kunstwerk op de boulevard, maar dat viel in het niets bij...

... deze gouden leeuw. Dat vinden ze alleen op het kamp mooi

Verder nog een standbeeld van King George, die kijkt alsof er een zetpil bij hem wordt ingebracht

Leuke winkelstraatje daar in Weymouth

Ook hier seagulls

Knulletjes 1904 en SJ lagen te vegeteren in de strandstoelen

Ineens dook een boot op die de vijanden van James Bond ook graag bevaren

Na met moeite uit te strandstoelen te zijn gekropen, was het tijd voor het voetbal

Geen Oxford United, York City of Cambridge United meer, maar Barwell

De opvallende Main Stand van het Bob Lucas Stadium

Zolang de WFC-vlag in de floodlight hangt, is er een Weymouth FC

De clubshop

Turnstiles

...

Weymouth heeft twee logo's. Dit is een...

... en dit is twee

Uitzicht op de drie overdekte terraces

...

...

De Main Stand weer

Die aardig in verval aan het raken is

Gelukkig hing er wel een old school klok

Rechtsonder de meat draw. Wie wil er nu geen kip winnen?

Trommel zonder ultra

Blijft altijd mooi

...

De Compton Stand

Net om te voorkomen dat ze een bal in hun bek krijgen

De mannetjes komen het veld op

De terechte 0-1 voor Barwell

Feest bij het Fortuna Sittard van Engeland

De harde kern van Weymouth ziet het niet meer zo zitten

Barwell ging op jacht naar de 0-2, maar dat lukte maar niet

Ondanks deze gevaarlijke voorzet

Helaas, geen kip gewonnen :-(


 

 

© 2005 All Rights Reserved.