Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

wheelbarrow

The Wheelbarrow Song

The Wheelbarrow Song

 

De jaren 90 zijn amper op gang gekomen als in de Engelse derde divisie volop wordt gestreden om promotie. De beide clubs uit Bristol zijn de torenhoge favorieten voor rechtstreekse promotie, maar daarachter ligt het nog helemaal open. Tranmere Rovers, Bolton Wanderers, Bury, Reading, Huddersfield en Birmingham City zijn met zijn zessen aan het strijden om die vier plekken die recht geven op een smakelijk toetje aan het einde van het seizoen. Voor de overige ploegen lijkt het seizoen als een nachtkaars uit te gaan, als ze al niet te degradatie aan het strijden zijn. Een van de clubs waarbij het seizoen zo goed als over lijkt is Notts County. County speelde nu al voor het 5e seizoen op rij in de Third Division (nu League One) en sprak voorafgaand aan het seizoen de ambitie uit om te promoveren. Het bestuur en het publiek verlangen weer terug naar begin jaren 80, toen de Founder Member een aantal seizoenen uitkwam op het hoogste niveau. Om dit plan te realiseren besloot het bestuur een jonge, ambitieuze manager aan te trekken. De keuze viel hierbij op Neil Warnock, een manager die Scarborough FC kampioen had gemaakt van de Conference en daar ook nog eens uitstekend mee had gepresteerd in de Fourth Division. Deze manager, toen al berucht om zijn zéér uitgesproken mening, moest het wat uitgebluste geheel van Notts County weer nieuw leven in blazen en de club weer terugbrengen naar een hoger niveau. Toch wil het maar niet echt gaan lopen en de Magpies zijn niet meer dan een middenmotor. In het nieuwe jaar gaat het iets beter, maar toch kan de stap naar de subtop niet worden gemaakt. Voor Notts County zit er niets anders op dan zich langzaamaan te gaan voorbereiden op het volgende seizoen. Misschien dat het dan Warnock en zijn jonge honden wel lukt om mee te strijden om de promotie.

 

Dat was echter buiten Warnock gerekend, want die wilde nog alles op alles zetten om toch nog de playoffs te halen. Een uitstekende serie met vier overwinning op rij volgde, terwijl de concurrentie ineens punten begonnen te verspelen. Notts County begon ineens weer mee te tellen en veel fans kochten na de 2-0 overwinning op Crewe vol optimisme alvast kaarten voor de uitwedstrijd naar Shrewsbury. Daar zou de overwinningsserie moeten worden verlengd met een vijfde wedstrijd. Shrewsbury was namelijk niet meer dan een grijze middenmotor en zou zeker te pakken moeten zijn. De Away End zou dan ook goed gevuld zijn, ondanks dat de wedstrijd op een dinsdagavond was. Naarmate de dag vorderde begonnen steeds meer mensen te twijfelen om misschien toch maar niet te gaan. Het regende keihard en in Shopshire (het gebied waar Shrewsbury in ligt) werd er ook melding gemaakt van harde windvlagen. Ondanks dat het al april was kwam het kwik niet boven de 6 graden uit en om helemaal tot op het bot doorweekt te worden sprak weinig mensen aan. De twijfels bleven de hele dag, maar zo rond de klok van vieren was die twijfel helemaal weg bij de meeste mensen. Warnock en zijn mannen hadden zich de afgelopen vier wedstrijden helemaal uitgesloofd voor de hen en hoe konden ze beter hun waardering laten zien door op te komen dagen in Shrewsbury? Een heel colonne van auto's en bussen vertrok vanuit Nottingham richting Shrewsbury om flink kou te gaan leiden voor hun ekstertjes.

 



Waar normaal in de lente Gay Meadow er vaak liefelijk bij ligt, met de smalle Severn rustig stromend langs het stadion. Nu leek het wel de hel op aarde. Het water vloog door de Severn heen en de kades werden geteisterd door het wassende water. Ondertussen zorgde de draaiende wind ervoor dat je overal wind tegen had en de ijskoude regendruppels voelden aan als sneeuwballen. Het was onaangenaam in Shrewsbury en de spelers hadden weinig zin om op het modderige veld te gaan spelen. De scheidsrechter keurde het veld echter gewoon goed en de wedstrijd kon beginnen. De Magpies leken degene die er het minste zin in hadden en het gemor van de aanhang begon steeds luider te worden. Warnock probeerde de ploeg nog op scherp te zetten in de rust met een van zijn befaamde tirades, maar het mocht niets baten; de instelling bleef slap.

 



Met nog een minuut of tien te spelen stond de Shrews met 2-0 voor en het thuispubliek ging alvast een voorschot nemen op de overwinning. Op de tune van "on top of old smokey" begonnen ze wat te zingen, maar de Magpies op de tribune verstonden er niets van. De mensen in Shrewsbury hebben sowieso al een raar accent vinden ze in de rest van Engeland, maar dit sloeg alles. Onderling werd er nu overlegd wat er werd gezongen, was het nu beledigend voor County of iets positiefs voor Shrewsbury? Een van de mannen van de harde kern begon eens goed te luisteren en dacht eruit op te kunnen maken dat het over een kruiwagen ging. Na nog een keer luisteren begon de man te zeggen dat het erop leek dat de Shrewsburyaanhang "I had a wheelbarrow, and the wheel fell off" aan het zingen was. Erg bizar, want wij gaat er nu een lied zingen over een kruiwagen waarvan het wiel is afgevallen. Gelach alom in het County-vak, want dit was te vreemd voor woorden. Uiteraard was het iets heel anders wat er werd gezongen, maar dat maakte de County-fans niets meer uit. Dit was zo'n geniale zin dat er een aantal fans hem zelf begonnen te zingen. Het hele vak begon in te vallen en het "I had a wheelbarrow, the wheel fell off" bulderde door Gay Meadow. Nu waren het de Shrewsbury-fans die vreemd keken. Waren de fans uit Nottingham helemaal gek geworden door zoiets bizars te gaan zingen?

 



De plotselinge steun vanuit de tribune gaf de Notts-spelers vleugels en in de 85e minuut werd de 2-1 gemaakt. Enkele minuten later volgde de 2-2 en bijna werd het zelfs nog 2-3. De County-fans waren door het dolle heen en de wheelbarrow-song werd nog minuten na het laatste fluitsignaal gezongen. Een paar dagen later stond de belangrijke wedstrijd tegen Cardiff City op het programma op Meadow Lane. De groep die was mee geweest naar Shrewsbury slaagde erin om de rest van het stadion mee te krijgen in een bizar lied. Dit lied was uiteraard de wheelbarrow-song. Waar het op Gay Meadow nog was gezongen door een paar honderd man klonk het lied nu uit duizenden kelen. De ruige Soul Crew van Cardiff kon zijn oren niet geloven en schold het County-publiek uit voor “English faggots”. Die kon het helemaal niets schelen en bleven maar doorgaan met hun lied over een kruiwagen wiens wiel eraf viel. Opnieuw had het effect op het team dat weer won. Vanaf toen schalde week in week uit de wheelbarrow-song door de stadions die door Notts County werden aangedaan en er werd geen wedstrijd meer verloren. De playoffs werden gehaald en daarin was Bolton de tegenstander. Burnden Park kraakte bijna uit zijn voegen, want iedereen wilde hier wel bij zijn. De 1-1 in Bolton was erg gunstig voor County wat het in eigen huis, en met steun van het kruiwagenlied, klinisch afmaakte. Voor het eerst mocht Notts County een trip maken naar Wembley om het in de finale op te nemen tegen de Tranmere Rovers. Duizenden County-fans zongen ook daar de wheelbarrow-song en opnieuw bleek het een talisman. Na de 2-0 overwinning promoveerde Notts County naar de Second Division.

 

 

Het seizoen in de Second Division werd opnieuw een succes. De Magpies stonden zowat het hele seizoen op een plek die recht gaf op de playoffs. De laatste 7 wedstrijden in de competitie werden zelfs allemaal gewonnen en de club kwam twee punten tekort voor rechtstreekse promotie. Voor Warnock en zijn mannen stonden er playoffwedstrijden tegen Middlesbrough op het programma. De 1-1 op Ayresome Park was een uitstekende uitgangspositie en thuis was de 1-0 overwinning voldoende voor de tweede opeenvolgende trip naar Wembley. Maar liefst 25.000 Magpies reisden mee naar Londen en buiten de geijkte attributen als sjaals, petten en shirts waren er ook opvallend veel kruiwagens meegenomen. De wheelbarrow-song werd uiteraard ook luidkeels gezongen. Tegenstander Brighton leek ervan onder de indruk en Notts County won de finale relatief eenvoudig. Notts County zou zich opmaken voor zijn, voorlopig laatste, seizoen op het hoogste niveau. In stadions als Anfield, Old Tartford, Highbury en White Hart Lane zou dat seizoen de wheelbarrow-song klinken. Tegenwoordig wordt het lied ook nog zo nu en dan gezongen. Het is nu een soort herinnering geworden aan de betere tijden met Neil Warnock, voor de club die de laatste jaren moet uitkijken om niet uit de League te degraderen.

 

 

Tot slot nog de zeer ingewikkelde tekst van de wheelbarow-song en wat clips van youtube waar County-fans te horen zijn die dit legendarische lied zingen:

 

“I had a wheelbarrow, the wheel fell off,

 

I had a wheelbarrow, the wheel fell off,

 

I had a wheelbarrow, the wheel fell off,

 

County, County, County, County”

 

 

Wat clips van youtube waarin het lied wordt gezongen:

 

Middlesbrough v Notts County

Boston United v Notts County

Notts County v Mansfield Town


 

 

© 2005 All Rights Reserved.