Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Whitstable

Het verslag

      

 

De Nigeriaanse Scam

 

Het leven kan soms zo mooi zijn. Met SJ had ik afgesproken om eind augustus een lang weekend naar Engeland te gaan. Het was op 27 augustus namelijk Summer Bank Holiday en dat betekent dat de Engelsen dan vrij zijn. In het zuiden van Engeland spelen dan veel non-League clubs al om 11:00 hun wedstrijden. Ideaal voor een dubbel. Zo zagen wij vorig jaar Windsor om 11:00 en Aveley om 15:00. Dat leek ons wel aardig om nu weer te doen. Stiekem was het hopen op Hastings om 15:00 en iets in de buurt, Bexhill United bijvoorbeeld, om 11:00. Het was na Fixtureday wachten totdat ze de non-League wedstrijden bekend gingen maken. Begin juli was het eindelijk zover en zodra ik het programma zag op 27 augustus was ik naakt. Newport County v Hereford United zou die dag gespeeld worden!

 

Ik wilde Newport County dit seizoen al erg graag bezoeken, omdat ze van dat doodsaaie atletiekstadionnetje zijn verhuisd naar het geweldige Rodney Parade. Vooral de pot tegen het gedegradeerde Hereford leek me geweldig. Niet alleen is dat een derby die al sinds 1987 niet meer is gespeeld, ook is het een kleine interland Wales v Engeland. Ik ging er van uit dat deze pot op Boxing Day gespeeld zou worden, maar het zat mee. De overige dagen maakten me al niets meer uit, want een trip met Newport v Hereford kon niet verkeerd lopen. We boekten een hotel en toen kwam de popo om de hoek kijken. Ze vonden deze derby op een vrije dag (= veel boozen in Engeland) heel erg eng en hij werd verzet naar dinsdagavond, als iedereen overdag moet werken. De politie schijnt je beste vriend te zijn, maar niet voor vinckers.

 

Helaas bleek het alternatief, de dubbel Bexhill-Hastings, ook niet haalbaar. Beide clubs speelden namelijk uit. In de Combined Counties Leagues zag ik wel wat opties. Alle drie de clubs met een leuk stadionnetje, Windor, Wembley en Dorking, speelden thuis. Windsor hadden we het jaar ervoor al gezien, dus die vielen af. Wembley is toch wat lastig, omdat je dan Londen in moet. Het werd dus Dorking, het stadje van de befaamde Dorking Chicken. Het Meadowbank Stadium van de lokale FC staat al lang op mijn lijstje. Ze hebben daar een heerlijke oude tribune en de scenery is briljant. Eigenlijk moet je Dorking in de herfst vincken, als de blaadjes van alle bomen in de omgeving verkleuren. Dat is echt genieten. Dorking v Epsom & Ewell zou het dus worden in de ochtend.

 

Helaas besloot Epsom & Ewell dat het wel een goed idee was om hun FA Cup-pot op zondag te spelen in plaats van zaterdag. Ze gaven bij Dorking aan dat ze daarom niet op de maandag konden komen en de wedstrijd werd geschrapt en zal ergens in september worden ingehaald. Geen Dorking dus voor ons, maar bij Epsom & Ewell mogen ze er zeker van zijn dat ze op mijn zwarte lijstje staan en als ik een Epsom & Eweller voor mijn auto krijg, zal ik niet op de rem stappen. Cunts daar. Er bleef dus alleen een middagwedstrijd over en we hadden al besloten dat die pot Whitstable Town v Horsham zou worden. Dit om drie redenen: Whitstable ligt aan de zee, is niet ver van de tunnel en hun Belmont Ground is een heel leuk stadionnetje. Whitstable dus.

 

Ik moet eerlijk bekennen dat de club me niet veel zegt. Ik volg alles tot de achtste divisie en daardoor is de naam me wel bekend, maar daarmee houdt het ook op. Gek is dat niet, want het is een grijze club in de Isthmian League Division One South. Jarenlang speelden The Oystermen, leuke bijnaam, nog lager. De Kent League was het terrein van Whitstable Town en de derby’s tegen Herne Bay, die wij oorspronkelijk twee dagen eerder zouden vincken, waren het hoogtepunt van het jaar. De derby is dit jaar overigens terug, nu afgelopen seizoen ook Herne Bay is gepromoveerd. Voor beide teams zal handhaven het hoogste doel zijn. In de FA Cup hoef je weinig van The Oystermen te verwachten, want verder dan de derde kwalificatieronde zijn ze nog nooit gekomen.

 

Nee, de voetbalclub is niet de reden dat Whitstable toch vrij bekend is in Engeland. Dat komt namelijk door de oesters. Oesters uit het plaatsje staan erg hoog in aanzien en worden gezien als een culinair orgasme. De Romeinen waren al helemaal gek op de oesters uit Whitstable, het is dan ook niet gek dat alles om die zeevrucht draait in het stadje. Er zijn veel oesterrestaurants, in het lokale museum is er veel aandacht voor de oester, het bier uit Whitsable heet "Oyster Stour" en jaarlijks heb je een oesterfestival. Dat duurt maar liefst negen dagen en is overgoten met traditie. Het is een beetje zoals met de eerste ‘Hollandse Nieuwe’. Het Oesterfestival begint met twee mannetjes in klederdracht die de eerste oesters aan land brengen, de oesters worden dan met paard en wagen door het stadje gereden en afgeleverd bij lokale restaurants. Uiteindelijk eindigt dit alles in, hoe kan het ook anders, excessief drankgelag.

 

Eind augustus lekker aan de kust zitten, het kon niet op. Maar die ochtend las ik de Non League Paper en ineens was de wedstrijd Whitstable v Horsham verdwenen. Ik vreesde met grote vrezen en ging meteen naar de uitslagen in de FA Cup en inderdaad, Horsham had twee dagen eerder gelijkgespeeld en de replay zou op dinsdag zijn. Zij konden dus niet op maandag naar Whitstable komen. Weer een wedstrijd P-P. Uiteindelijk kwamen we uit bij Dover v Eastbourne. Ook leuk, maar Whitstable bleef knagen. Even hadden SJ en ik het plan om op Boxing Day de derby Whitstable v Herne Bay te vincken, maar daar was het thuisfront niet zo blij mee. Om wat krediet op te bouwen, ben ik die dag maar met een kerstmuts op achter het gourmetpannetje gaan zitten.

 

Dertien april zouden we naar Frickley Athletic, onder de rook van Wakefield, gaan. Frickley was namelijk de Phoenixclub, de club die we ieder jaar kiezen om er een wedstrijd matchsponsor te zijn. Tegenstander was Buxton en dat sprak ook wel aan. In een vlaag van verstandsverbijstering besloot de NPL, de competitie waarin Frickley speelt, de wedstrijd naar voren te halen. Hij zou ineens op 9 maart worden gespeeld en 13 april zou Frickley vrij zijn. Werkelijk ongelooflijk, want wie wil er niet in april lekker naar het voetbal gaan? Soms hebben bobo's er echt he-le-maal niets van begrepen. De club baalde van het besluit en wij zaten ineens zonder Phoenixclub. Gelukkig bleek Whitstable thuis te spelen tegen Hythe. Dat was een mooie vervanger. Driemaal zou scheepsrecht zijn.

 

SJ zocht contact met de club en ze hadden nog geen matchsponsor voor de wedstrijd tegen Hythe. Dat was dus geregeld. Vreemd was dat ze wilden dat wij het geld vooraf zouden overmaken. SJ vroeg daarom naar de IBAN-code, maar hoorde ineens niets meer. Na nog een mailtje, was het genoeg. We besloten om gewoon naar Whitstable af te reizen en daar wel te zien of er iets voor ons geregeld was. In de Non-League wereld klagen ze vaak over het gebrek aan geld, maar als je zo 200 pond kunt krijgen, maar te lui bent om je IBAN te geven dan ben je niet goed bezig. Het mooie was dat een maand voor onze trip er een vacature op de site stond dat ze een commercieel medewerker zochten. Dat was wel heel mooi, want als ze iets nodig hebben in Whitstable is het dat wel.

 

Na het vincken van Luton en het stappen in Southend, was het na een paar uurtjes slaap tijd om naar Whitstable te gaan. Hemelsbreed is dat niet eens zo ver van elkaar vandaan, maar doordat de Theems er tussen ligt, moesten we helemaal omrijden. Anderhalf uur later kwamen we aan in Whitstable, een stadje dat net een klein museum is. Veel nauwe straatjes, mooie gebouwen en oesters. Heel veel oesters. Je kon ze eten, bekijken of kweken. Op het strand lagen ook overal oesterschelpen, oesterbootjes en 'authentieke' hutjes van oestervissers waar je voor zestig pond per nacht kon slapen. Het was een erg leuk plaatsje. Gelukkig was het toeristenseizoen nog niet begonnen, want dan lijkt het me net iets te druk in de krappe straatjes. Maar mocht je ooit op vakantie zijn in Kent, dan raad ik dit zeker aan.

 

Omdat we weinig verwachtingen hadden van het bobogebeuren bij Whitstable, aten we vooraf in een van de meest chique Wetherspoons die ik ooit gevinckt heb: The Peter Cushing. Dat was een omgebouwde bioscoop. Het eten was er ook heel goed, want Whitstable is zo'n plaatsje waar je niet wegkomt met paupervoer. Zo zien we het graag. In totaal zouden we met elf man naar Whitstable gaan, want er kwam nog een auto vanuit Nederland met vier man die een dagtripje deden. Hoewel het voor hen eerder een wereldreis was dan een simpel dagtripje, want Chocovla en zijn maat kwamen vanuit Groningen en Chrissie vanuit het stugge Friesland. Vinckie maakte het gezelschap compleet.

 

We besloten alvast het stadion in te gaan en daar liepen we de voorzitter tegen het lijf. Die had een enorm rouwmoment toen hij hoorde dat we toch waren gekomen. Hij was namelijk bang geworden toen hij om zijn IBAN werd gevraagd, dat we Nigeriaanse spammers waren en besloot daarom niet meer te antwoorden. Vreemd, want volgens mij kun je daar geen rekening mee leegtrekken. Hij vertelde dat we, als we zouden willen, nog wel een vrijwillig bedrag konden overmaken aan de club. Maar zo'n gekke Henkies zijn wij ook weer niet. We spraken met wat volk van Whitstable over Engels Non-League voetbal, Nederland en groundhoppen en besloten daarna achter de goal te gaan staan. De voorzitter vroeg nog of we hard wilden zingen voor zijn club, ondertussen stevig balend dat hij het geld was misgelopen.

 

De rest was ook binnengekomen en we konden de laatste groundhoproddels met elkaa bespreken. Chocovla had een maat meegenomen die nog nooit een Engelse Non-League wedstrijd had gezien. Zijn verwachtingen waren dus hoog en die kwamen ook uit. De aftrap werd genomen en de bal werd meteen blind in de lucht gehoofd, waarna er een keiharde tackle volgde. Alle vooroordelen werden meteen bevestigd en hij was dus tevreden. In de eerste vijf edities won de Phoenixclub nooit. De afgelopen drie jaar verloor 'onze' club zelfs en daar zag het na een kwartiertje spelen ook naar uit. Hythe kreeg een penalty en die werd verzilverd. De voorzitter van Whitstable keek ongelukkig en barstte bijna in tranen uit. Geen centen van ons, maar wel de jinx.

 

Niet veel later kreeg Hythe weer een penalty. Opnieuw werd hij niet al te best ingeschoten, maar ditmaal werd hij wel gestopt. Hythe bleef de betere, maar vlak voor rust kwam Whitstable ineens op gelijk hoogte. De harde kern van The Oystermen werd gek en het spreekkoor 'Oh Whitstable is wonderfull, oh Whitstable is wonderfull, it's full of tits, beer and oysters, oh Whitstable is wonderfull' werd ingezet. Gekkenhuis. Waar het ook een gekkenhuis was, was op het toilet van de social club. Vinckie had namelijk in Calais een broodje tonijn gegeten dat vijf dagen over de datum was. Langzaam was hij A-A aan het gaan op de wc.

 

Terwijl Vinckie aan het worstelen was met zijn tonijn, zagen wij in de tweede helft dat The Oystermen de betere partij waren. De wedstrijd bleef snoeihard, maar dat maakte ons niets uit. Ik vond het wel leuk om te zien. Veel spelers van Whitstable speelden nog niet zo lang geleden voor Hythe en er was wat oud zeer. Tien minuten voor tijd leek Whitstable op 2-1 te gaan komen en zo de jinx te verbreken. Die werd echter gemist en in de tegenaanval scoorde Hythe. Het bleef 1-2 en weer had de Phoenixclub verloren. Ik ben benieuwd wie er volgend jaar nog door ons gesponsord wil worden. Ondanks dat het stadion van Whitstable niet in de schaduw mag staan van dat van Frickley, was het toch een aardig tripje. Gezellig met elf man naar een obscure pot voetbal in Engeland is altijd goed. Volgend jaar weer.



Het rapport

Het stadion

De reden om naar The Belmont Ground te gaan, was de hoofdtribune. Die stamt uit de jaren veertig en daar had ik wel eens foto's van gezien. Die zag er erg leuk uit en dan wil ik zoiets wel eens in het echt zien. Hij bleek erg aardig te zijn en de rest, mij onbekend, had ook wel wat. Vooral de palen die de schuttingen moesten stutten. Het stadion is niet de mooiste Non-League ground die ik ken, maar zeker aardig om eens te bezoeken. 

De sfeer

Er waren een paar oudere gasten die regelmatig een liedje zongen. Verder kreeg de scheidsrechter veel verwijten naar zijn hoofd. Er was ook een hond die kwam vincken, maar die had meer interesse in de pie van UltraHenk dan in de wedstrijd. Waarschijnlijk ook omdat ze achterstonden, want had Whitstable gewonnen, dan had hij vooraan gestaan. Zo zijn dieren. 

De wedstrijd

Voetbaltechnisch hoef je niet veel te verwachten als je ergens op het achtste niveau gaat vincken. Daar zijn ze meer van het hoofball, zoals ook al snel bleek. Toch verveelde de wedstrijd geen moment. Hij was keihard en de penalty's vielen als rijpe appelen uit de lucht. Veel kansen aan beide kanten en uiteindelijk had het net zo goed 5-5 kunnen zijn.

De omgeving

Whitstable is echt een heel leuk plaatsje. Het is zo'n stadje waar je je vrouw wel mee naartoe kunt nemen. Heel anders dan een Luton bijvoorbeeld. Het stadion ligt niet ver uit het centrum en ook de zee, en de oesters, zijn dichtbij. Ik was blij dat we al vroeg in Whitstable waren, want het was er goed toeven. 

Overall

Twee keer eerder dit seizoen probeerde ik Whitstable te vincken. Door de verschuiving van Frickley, werd het ineens de Phoenixclub. Helaas werd het geen echte sponsortrip, omdat de mannetjes dachten dat wij Nigeriaanse spammers waren. Zo is het leven soms. Het gaat er toch meer om om een leuk stadionnetje te zien en je medevinckers weer eens te ontmoeten. Alles bij elkaar een mooie vinck weer.



De statistieken

Whitstable Town v Hythe Town 1-2 (13/04/2013)

14. Dave Cook 0-1 (pen.)

41. Micheal Everitt 1-1

80. Dave Cook 1-2

Ground: The Belmont Ground, Whitstable

Visits: 1

Season: 2012-2013

Competition: Isthmian League Division One South

Position Whitstable Town: 17

Position Hythe Town: 3

Gate: 220

Match Number in England: 180

Goals: 513

Line up Whitstable Town:

Ruddy, Axford (85. Raggett), Crimmen (89. Cobb), M. Everitt, Harvey, Lee, Beecroft, J. Everitt, Smissen  (75. Hanshaw), Brunt, Heard

Line up Hythe Town:

Eason, Porter, Smith (83. Savage), Kingwell, Cloke, Dolan, Cook, Thompson (86. Collado), Hobbs, Cass, Yianni

Yellow Cards:

-



De foto's



Whitstable is een plaatsje dat heel befaamd is vanwege de oesters. Die kwam je dus overal tegen



Uiteraard kon je die dingen ook overal kopen



Hier worden ze mee geplukt



Hele bergen oesters op het strand



Het pand van de oestermannetjes



Nog meer oesters



Jatten mag dus niet



Nee, echt niet



Het strand van Whitstable



...



Authentieke hutjes waar de oestervissers vroeger in sliepen. Nu te huur om zelf in te slapen



Nog een oesterhuisje



Weer een oesterrestaurant



Daarnaast heeft Whitstable nog veel mooie gebouwen



...



...



...



Net als een dag eerder in Luton, ook hier een kat vlakbij het stadion. Deze mag je wel voeren



...



Cijfers zijn een lastig iets



Het naastgelegen cricketstadion



Inclusief cricketers



Maar die lieten we links liggen, want er stond een wedstrijd op ons te wachten



En voor deze tribune kwamen we helemaal over uit Nederland. Hij is het waard



Kleine terrace achter het doel



Deze stond achter het andere doel



Lange zijde



Het secretariaat



...



...



...



Deze turnstile is blijkbaar over



De kassa was ook dicht vandaag. Misschien wel altijd?



De harde kern van Whitstable is veranderd in bomen



Dubieuze toiletten



De gammele buitenwand moet met palen worden ondersteunt. Ooit flikkert dat nog in elkaar



Zelfs dit leuke plaatsje heeft een pauperflat



...



Vand dichtbij bleken er weinig stoeltjes te zijn



Alleen voor de bobo's natuurlijk



...



Onveilig daar. Wij gingen lekker staan



...



Saaie floodlights



En we kunnen beginnen



Uiteraard eerst de politiek correcte handjes



Gekkenhuis



Nog meer gekkenhuis



En een pingel voor Hythe



Binnen! 0-1



Even later weer een penalty



Ditmaal werd hij gestopt



Sinds 2007 speelt Whitstable op dit niveau



De social club



...



Enge hond. Afgericht om te doden



De Messi van Whitstable liet mooie dingen zien



Hier kon je zeer matige hamburger kopen



En hierna werd er afgefloten. Opnieuw verloor de Phoenixclub

 

 

© 2005 All Rights Reserved.