Helemaal niets in Gayda!!!!
Hier op mijn site staat van alles: van de grootste clubs in Europa tot amateurclubs waar ik zelfs nog bij had kunnen spelen. Er ontbreekt echter een verslag van Willem II, de club waar ik tot nu toe honderden wedstrijden van heb gezien. Vandaar dat ik vandaag maar eens besloot om mijn camera mee te nemen en eens te kijken of het zou lukken om een verslagje uit mijn mouw te schudden bij een wedstrijd waar ik vrij emotioneel bij betrokken ben. Ik had mezelf al voorgenomen om dat niet te doen als Nac zou winnen, maar gelukkig was dat niet het geval vandaag en werd het kwaad overwonnen. Voor de tweede keer dit seizoen, waardoor we konden spreke van een echte dubbel over dat arrogante volk. Mooier wordt het niet.
De hele week moest ik verslag doen van de Zesdaagse van Brabant. Dat betekende dus laat werken en daardoor ook lang uitslapen. Mijn wekker hoefde ik ook niet te zetten en dat werd met zondag bijna fataal. Op Derbyday werd ik pas om tien voor een wakker, terwijl de Nederlander al om kwart over een voor mijn deur zou staan. Ik slaagde er nog in om in die 25 minuten te gaan douchen en twee boterhammen naar binnen te werken. Een wereldprestatie, waar ik mezelf ook de complimenten voor gaf. Minpunt van deze dag was de hoge concentratie pollen en fijnstof in de lucht, waardoor ik mezelf helemaal gek nieste. Ach ja, winnen van Nac zou die jeukende ogen en pijnlijke neus flink verzachten. Voor de Tricolores lag er dus een mooie taak te wachten.
Geen verhalen over het stadion en de omgeving ditmaal, want het Willem II stadion ken ik als mijn broekzak. Ik had vooraf niet eens zo’n negatief gevoel over deze wedstrijd. Nac en Willem II spelen allebei betonvoetbal, dus een gelijkspel was op papier een logische uitslag. Even dacht ik nog terug aan tien jaar geleden. In dat seizoen werd Willem II tweede en Nac achttiende. De arrogante Bredanaars hadden zich helemaal gek gekocht (achteraf betaald door de gemeente) en dachten Europees voetbal te halen. Helaas, dat is niet te koop en ze donderde uit de Eredivisie. Voor ons was die tweede plek totaal onverwachts. Als ik terugkijk naar die spelers zaten er op zich niets eens zo’n toppers in. Hyppiä en Gálásek en daarmee hield het eigenlijk wel op. Voor de rest veel modale voetballers die dankzij Co boven zichzelf uitstagen. Ik denk niet dat Jimmy van Fessem en Geoffrey Prommayon zonder Co ooit die tweede plek hadden gehaald. Tien jaar geleden alweer, het lijkt veel korter geleden. Ik begin echt een oud lul te worden…
Rijtje, de drie plekken naast de trap. Dat zijn onze geluksplekken en daar gingen we dan ook zitten. Ondertussen bleek er een televisieprogramma iets te doen rondom deze wedstrijd. Johnny de Mol was er met zijn programma “Down met Johnny” en zat er in een Willem II shirt om ons aan te moedigen. In de rust zouden hij en zijn geestelijke gehandicapten voor topvermaak zorgen. Daar kunnen die übersaaie kinderen die normaal de penalty’s nemen nog wat van leren. Maar rust was het nog lang niet, want Luigne moest nog voor het beginsignaal fluiten. Ondertussen kwam Maus er ook aangekakt. Hij moest nog even aan zijn seksuele plichten voldoen, dus was wat later. Met wankergebaren en kwetsende spreekkoren kwamen we de tijd goed door tot aan de het begin. Wat zijn wedstrijden tegen Nac toch altijd genieten. Het is leuk als ze in de eerste divisie spelen, maar het liefst zie ik ze toch in de eredivisie spelen. Deze wedstrijd zie ik liever dan een potje tegen ADO of Heracles.
Het uitvak was uitverkocht. Daar stonden ze dan, de self-proclaimed beste supporters van de wereld. Ik denk niet dat er een supportersgroepering is die meer van zichzelf houdt dan deze onanisten. Het is ook de enige fangroep die meer liederen over zichzelf zingen dan over de club. Terecht, want ze waren met maar liefst 10.000, nee ik bedoel 20.000 man in het onbereikbare Newcastle. Over tien jaar zal dit aantal gestegen zijn naar de 30.000. Het ergste is dat ze zelf ook echt geloven dat ze de beste fans ter wereld zijn. Ik denk ook dat ik ook een hekel aan Nac zou hebben als ik niet voor Willem II zou zijn. Dit soort zelfpijperij is namelijk niet echt aan mij besteed. Ik had destijds ook zo’n hekel aan de Utrechtfans, toen die zo vol waren van zichzelf.
Wat is vuistregel één bij een derby? Inderdaad, het voetbal hoort slecht te zijn. Ik heb derby’s gezien in Glasgow, Sheffield, Essen, Londen en ga zo maar door, maar goed voetbal zie je er eigenlijk nooit. Enige uitzondering was Beveren v Lokeren, maar die bevestigt de regel dan weer. Vandaag was het wederom bagger. Beide teams besloten voor de 0-0 te gaan. Dat leek even verkeerd te gaan, toen Donny Gorter (een enorme Tokkie) Boutahar onderuit haalde. Een pingel was het gevolg, maar toen we Swinkels achter de bal zagen hadden we er ineens weinig vertrouwen meer in. Amoah ging erg irritant doen, waardoor je Swinkels steeds onzekerder zag worden. De bal ging over en dat viel me nog mee. Ik rekende namelijk op een redding van Ten Rouwelaar, die daardoor meer zelfvertrouwen zou krijgen. Met een brilstand gingen we rusten, waarin we dus Johnny de Mol zagen en zijn penaltytrappende mannetjes. Topvermaak, vooral toen de keeper de bal in zijn genitaliën kreeg.
Na de rust werd het er niet beter op. Willem II bleef angstig voetballen en Nac hoefde niet meer nu ze met tien man stonden. Gelukkig bleek er een voetbalgod te bestaan en schopte Zijler de rebound erin, nadat Boutahar eerst een grote kans miste. Het werd nog beter, toen Tokkie nummer 2 eruit mocht. Een elleboogstoot leverde een tweede gele kaart op voor Tim Gilissen. Ineens hoorde we iets uit het uitvak. De beste fans van de wereld waren toch nog aanwezig. Vorig jaar gingen er drie neutrale Belgen mee naar deze wedstrijd en die vonden dat Nac-publiek ook zo suf. Er waren zelfs geen hooliganactiviteiten te zien op de tribune. Het enige wat ze hadden was een spandoek met daarop de tekst “200 jaar stadrechten? Wij hebben ze lekker als 750 jaar!”. Een erg volwassen tekst ook. Origineel ook. Ik rolde op de grond van het lachen.
Ondertussen bleef de wedstrijd vrij matig. Willem II kon de 11-9 situatie maar niet uitbuiten en pas 85e minuut zorgde Mourad voor de verlossing. Eindelijk was de overwinning zeker en konden we gaan feesten. Er kwamen zelfs nog twee kansen op de 3-0, maar helaas werden die niet gemaakt. Het was mooi geweest, maar na de 1-3 in Breda was deze 2-0 ook wel genoeg. Heerlijk om van die foute figuren te winnen en zo goed als zeker veilig te zijn. Na de wedstrijd was het nog even provoceren naar die trieste figuren die probeerden door het hek te komen. Het was een mooi dagje geweest. Er gaat eigenlijk niets boven het verslaan van deze club. Hopelijk volgend jaar opnieuw zes punten, net zoals vaak het geval was in de jaren negentig. Het liefst dan ook met een beetje fatsoenlijk voetbal, hoewel dat teveel gevraagd zal zijn tijdens een derby.
Site Navigation 
