
Lopend over de brug zagen we St. Georges Lane al liggen.

De ingang van St. George's Lane.

Alvast een kleine blik op het veld.

Achter de Main Stand, maar al wel in het stadion, liep een dubieus steegje.

Een vreetschuur waar ze rotzooi verkochten. Worcester is de club met het slechtste eten in de UK.

Het clubhuis aan de achterkant. Op deze trap hebben de grote der aarde gelopen.

De tunnel waar de gladiatoren uitkwamen, gemaakt van onvriendelijk staal.

Clock End?

De Main Stand, echt een juweeltje.

De Canal End Terrace. Hierop hadden veel van de Scarborough-fans zich verschanst.

Een blik op de terrace achter de andere goal. hier was het niet echt druk.

En hier dan onze tribune; een grote terrace die deels overdekt was.

Hier is dat overdekte gedeelte. Opvallend genoeg was het daar erg rustig.

Hier is dat nog beter te zien. Men prefereert toch de open lucht.

En hier de tribune in zijn geheel tijdens de rust.

Tijdens de rust liep ook Georgie Dragon rond met een enorme alcoholwalm om zich heen.

Tussen de locals staand genieten van een leuke pot voetbal; zo hoort Engels voetbal te zijn.

De Main Stand gezien van dichtbij.

En nog dichterbij is het duidelijk dat er heel leuke houten bankjes op de tribune zitten.

Helaas is er in het midden gekozen voor een plastic variant.

Nogmaals de Canal End Terrace, maar nu gezien vanaf onze plek.

De final whistle heeft geklonken; Worcester blijft goed meedoen en Scarborough moet vrezen.

Het publiek bedankt de spelers en andersom ook. Terecht; het was een leuke wedstrijd.

Door de netten gluren naar de spelers en de fabriek achter het stadion.

Een grote floodlight met weinig lampen daar in Worcester.

Nogmaals St. George's Lane gezien vanaf de brug, maar nu na afloop in het donker.